កាលប្បវត្តិ Diablo ភាគ ២១ • សេចក្តីស្លាប់ត្រឡប់មករកបូជាចារ្យអមតៈ

នេះគឺជាការនិទានរឿងបែបអ្នកគាំទ្រដែលសរសេរឡើងវិញដោយផ្អែកលើព្រឹត្តិការណ៍នៃសាច់រឿងដើម។ អារម្មណ៍ តួអង្គ កិច្ចសន្ទនា និងបរិយាកាសនៃប្លង់នីមួយៗត្រូវបានកែច្នៃឡើងវិញ ហើយរួមបញ្ចូលទាំងទីបញ្ចប់សំខាន់ៗផងដែរ។

ពិធីសក្ការៈឈាម និងស្រមោលអមតៈ

Wanderer កំពុងបោសសម្អាតធូលីដីចេញពីខ្លួនយ៉ាងខ្លាំងៗនៅលើវាលទំនាបស្ងួតហួតហែង ខណៈពេលកំពុងដេញតាមដានជើងរបស់ Elias ជាមួយ Lorath។ Elias ដែលជាអតីត Horadrim ដ៏ពុករលួយ គឺជាអ្នកដែលបានកោះហៅ Lilith មកកាន់ Sanctuary។ ស្លាកស្នាមនៃពិធីសក្ការៈឈាមដែលបន្សល់ទុកដោយរូបគេ មិនត្រូវបានលុបបាត់ដោយខ្យល់ខ្សាច់នៃវាលទំនាបនោះទេ ប៉ុន្តែវាបានជះក្លិនស្អុយគួរឱ្យខ្ពើមរអើម និងបញ្ចេញថាមពលដ៏អាប់អួរគួរឱ្យភ័យខ្លាច។

"អាម្នាក់នោះមិនស្លាប់ទេ។ ទោះបីជាខ្ញុំបានយកដាវចាក់ទម្លុះបេះដូងវាដោយផ្ទាល់ដៃក៏ដោយ ក៏វានៅតែអាចក្រោកឈរឡើងវិញបានដែរ។" Lorath និយាយខ្សឹបៗដោយសំឡេងស្អកស្អែរ ទាំងយកចុងដំបងដែលបាក់ច្រត់ដី។ Elias ដែលបានក្បត់ចំណេះដឹងរបស់ Horadrim ហើយងាកទៅប៉ះពាល់មន្តអាគមហាមឃាត់ បានស្ថិតក្នុងស្ថានភាពមួយដែលឆ្លងផុតពីសេចក្តីស្លាប់នៃរូបកាយទៅហើយ។ ភាពអមតៈដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះកំពុងតែគំរាមកំហែងដល់ Sanctuary។

អ្នកត្រាច់ចរបានពិនិត្យមើលអាសនៈយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដែលជាកន្លែងស្នាមឈាមបានដាច់បាត់ទៅ។ នៅពីលើអាសនៈដែលប្រឡាក់ជាប់ដោយឈាមពណ៌ក្រម៉ៅដែលកក មាននិមិត្តសញ្ញាដ៏ច្របូកច្របល់របស់ពួកអ្នកគោរពបូជាដែលសរសើរដល់ Lilith ត្រូវបានឆ្លាក់យ៉ាងគគ្រើម។ Elias ត្រូវបានគ្របដណ្ដប់ទាំងស្រុងដោយជំនឿដ៏វង្វេងវង្វាន់ថា គាត់អាចសម្រេចបាននូវការសង្គ្រោះរបស់ Sanctuary តាមរយៈការខ្ចីថាមពលរបស់ Lilith ដោយបាត់បង់សតិ និងធ្វើសកម្មភាពយ៉ាងគឃ្លើន។

"ទោះបីជាគាត់ប្រើវិធីសាស្ត្រណាក៏ដោយដើម្បីទទួលបានភាពអមតៈ វាច្បាស់ជាមានចំណុចខ្សោយមិនខាន" អ្នកត្រាច់ចរបាននិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ ព្រមទាំងកែសម្រួលការកាន់អាវុធរបស់គាត់។ Lorath បានងក់ក្បាល ប៉ុន្តែគាត់មិនអាចលាក់បាំងទឹកមុខដ៏ជូរចត់ និងឈឺចាប់របស់គាត់បានទេ ដោយដកដង្ហើមធំចំពោះការពិតដ៏ឃោរឃៅដែលត្រូវសម្លាប់អតីតកូនជាងរបស់គាត់ចោលជារៀងរហូត។

អ្នកទាំងពីរបានរកឃើញតម្រុយមួយថា Elias មិនត្រឹមតែគោរពបូជា Lilith ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងព្យាយាមកោះហៅបិសាចដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ជាងនេះឱ្យមកកាន់ Sanctuary ទៀតផង។ នៅលើបំណែកក្រដាសស្បែកដែលរហែក មានសរសេរឈ្មោះរបស់ Andariel ដែលជាមហាក្សត្រិយានីនៃសេចក្តីឈឺចាប់។ Elias បានប្រើប្រាស់រូបកាយអមតៈរបស់គេធ្វើជាខែលការពារ ហើយរៀបចំពិធីសក្ការៈយ៉ាងគឃ្លើន ដើម្បីប្រែក្លាយ Sanctuary ទៅជាឋាននរក។

"Andariel អ៊ីចឹងហ្ហេ? នេះជាទង្វើឆ្កួតលីលាហើយ។ ប្រសិនបើបិសាចនៃសេចក្តីឈឺចាប់នោះត្រូវបានដោះលែង Sanctuary នឹងក្លាយជាផេះផង់ មុនពេល Lilith អាចធ្វើអ្វីទាន់ទៅទៀត។" ភាពភ័យខ្លាច និងកំហឹងយ៉ាងខ្លាំងបានឆាបឆេះក្នុងកែវភ្នែករបស់ Lorath។ Wanderer ក្តាប់ក្រដាសស្បែកនោះយ៉ាងណែន ទាំងមានអារម្មណ៍ទទួលខុសត្រូវដ៏ធ្ងន់ធ្ងរក្នុងការបញ្ឈប់ភាពឆ្កួតលីលារបស់ Elias ហើយក៏បានខាំធ្មេញណែន។

ពួកគេបានរកឃើញថាគោលដៅបន្ទាប់របស់ Elias គឺជាវិមានបោះបង់ចោលមួយនៅជ្រៅក្នុងវាលខ្សាច់នៃ Kehjistan ។ នៅទីនោះ គាត់កំពុងស្វែងរករាងកាយដែលមានព្រលឹងដ៏មានឥទ្ធិពល ដើម្បីបង្ហាញរូបរាង Andariel ឲ្យបានពេញលេញ។ ពេលវេលាដែលនៅសេសសល់សម្រាប់ពួកគេក្នុងការរារាំងការចុះមករបស់បិសាចនេះ កំពុងតែកន្លងផុតទៅយ៉ាងលឿនដូចជាខ្សាច់ដែលហូរធ្លាក់ក្នុងនាឡិកាខ្សាច់អញ្ចឹង។

Wanderer បានរៀបចំឥវ៉ាន់ ទាំងសម្លឹងមើលទៅជើងមេឃនៃវាលខ្សាច់។ ដំណើរដ៏លំបាកលំបិនដែលត្រូវប្រឈមមុខនឹងបូជាចារ្យពុករលួយដែលមានរូបកាយអមតៈ និងមហាក្សត្រិយានីនៃសេចក្តីឈឺចាប់ក្នុងពេលតែមួយ កំពុងរង់ចាំពួកគេនៅខាងមុខ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ដើម្បីការពារកុំឱ្យស្រមោលរបស់ Lilith គ្របដណ្តប់លើ Sanctuary ពួកគេបានបោះជំហានទៅមុខដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ ចូលទៅក្នុងវាលខ្សាច់ដែលកំពុងមានខ្យល់ព្យុះខ្សាច់បោកបក់យ៉ាងខ្លាំង។

មេធ្មប់ដែលក្លាយជាម្ចាស់រូបកាយនៃសេចក្តីឈឺចាប់

នៅពេលដែលពួកគេទៅដល់វិមានបោះបង់ចោលក្នុង Kehjistan ក្លិនឈាមដ៏ស្អុយរលួយ និងសំឡេងស្រែកដោយការឈឺចាប់បានបន្លឺឡើងពេញបរិយាកាស។ ដោយលួចដើរចន្លោះសសរដែលបាក់បែក អ្នកត្រាច់ចរ និង Lorath បានចូលទៅជិតយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នទៅកាន់សាលកណ្តាលដែលពិធីកំពុងប្រព្រឹត្តទៅ។ នៅទីនោះមាន Elias ឈរ ស្លៀកពាក់អាវធំប្រឡាក់ឈាម កំពុងសូត្រមន្តអាគមដ៏ចម្លែកមួយ។

នៅចំកណ្តាលអាសនៈ មេធ្មប់ Taissa កំពុងតែរើបម្រះទាំងត្រូវចងភ្ជាប់ដោយច្រវាក់ដែកដ៏ធ្ងន់। នៅលើរាងកាយរបស់នាង អក្សររូនដ៏គួរឱ្យរន្ធត់សម្រាប់កោះហៅ Andariel កំពុងត្រូវបានឆ្លាក់ឡើងទាំងឆេះក្រហមច្រាល។ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងសេចក្តីឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងពីការរលាកសាច់ក៏ដោយ ក៏ Taissa នៅតែព្យាយាមតស៊ូប្រឆាំង ដោយស្រែកជេរប្រទេចដាក់ Elias។

"សេចក្តីឈឺចាប់របស់នាងនឹងក្លាយជាភាជន៍ដ៏ល្អឥតខ្ចោះដើម្បីកោះហៅមហាក្សត្រិយានីមកកាន់ទឹកដីនេះ Taissa។" Elias ញញឹមដោយទឹកមុខស្លេកស្លាំង ទាំងដាក់ដៃប្រឡាក់ឈាមលើថ្ងាសរបស់នាង। ប្រស្រីភ្នែករបស់ Taissa បានក្រឡាប់ឡើងលើឃើញតែពណ៌ស ហើយពន្លឺពណ៌បៃតងដ៏ចម្លែកក៏ចាប់ផ្តើមជះចេញមក ខណៈដែលខ្យល់នៅក្នុងសាលបានប្រែជាត្រជាក់ និងល្អក់កករយ៉ាងលឿន។

Lorath បានខាំធ្មេញរបស់គាត់យ៉ាងតឹងចំពោះការឈឺចាប់យ៉ាងរន្ធត់របស់ Taissa ដែលជាអ្នកស្គាល់គ្នាចាស់របស់គាត់។ គាត់បានស្រែកឡើងដូចរន្ទះថា "Elias! បញ្ឈប់ភាពឆ្កួតលីលានេះភ្លាមទៅ!" ព្រមទាំងលោតចេញពីកន្លែងលាក់ខ្លួនរបស់ពួកគេ។ Wanderer ក៏បានដកអាវុធរបស់ខ្លួនចេញមកដែរ ហើយឈរនៅក្បែរ Lorath ខណៈពេលដែលពួកគេឈានជើងចូលទៅចំកណ្តាលសាល ដោយបញ្ចេញនូវចេតនាសម្លាប់យ៉ាងសាហាវឆ្ពោះទៅរក Elias។

Elias បានងាកក្បាលរបស់គាត់ដោយកាយវិការយ៉ាងលំហែដើម្បីសម្លឹងមើលពួកគេ។ "Lorath ចៅហ្វាយចាស់ដ៏ល្ងង់ខ្លៅរបស់ខ្ញុំ។ អ្នកមិនដែលយល់ពីការសង្គ្រោះពិតប្រាកដរបស់ Sanctuary នោះទេ។" ដោយគ្រាន់តែក្រវីដៃរបស់គាត់ ពួកអ្នកគោរពបូជាសាសនាខុសឆ្គងរាប់សិបនាក់ដែលសរសើរតម្កើង Lilith បានសម្រុកចេញពីស្រមោលនៃសាល ដោយស្រែកលូកដូចជាសត្វសាហាវ និងគ្រវីអាវុធរបស់ពួកគេ។

Wanderer បានវាយបកការវាយប្រហារយ៉ាងសាហាវរបស់ពួកអ្នកជ្រុលនិយម ដើម្បីបើកផ្លូវទៅកាន់អាសនៈដែល Taissa ត្រូវបានចងភ្ជាប់។ ទោះបីជាមានការប្រយុទ្ធគ្នាដោយដាវ និងឈាមខ្ទាតសព្វទិសទីក៏ដោយ ក៏សម្រែករបស់ Taissa បានប្រែប្រួលបន្តិចម្តងៗពីសំឡេងមនុស្សទៅជាសំឡេងលោហៈដ៏មុតស្រួច និងចម្លែក។ វាជាប្រផ្នូលមិនល្អដែលបង្ហាញថាការមកដល់របស់ Andariel ជិតមកដល់ហើយ។

"យើងត្រូវតែកាត់ច្រវាក់មុនពេលស្មារតីរបស់ Taissa ត្រូវបានលេបត្របាក់ទាំងស្រុង!" Wanderer ស្រែកប្រាប់ Lorath យ៉ាងប្រញាប់ប្រញាល់ ទាំងកាត់ក្បាលពួកអ្នកជ្រុលនិយមម្នាក់। ខណៈពេលដែល Lorath ប្រើប្រាស់មន្តអាគមដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់ Elias Wanderer បានសម្រុកកាត់ការវាយប្រហាររបស់សត្រូវដែលសម្រុកចូលមក ហើយស្ទុះទៅរកអាសនៈដោយកម្លាំងទាំងអស់របស់ខ្លួន।

Elias បានបង្កើតរបាំងឈាមមួយដើម្បីរារាំងការចូលមកដល់របស់ Wanderer ប៉ុន្តែសន្ទុះដ៏កាចសាហាវដែលបានបញ្ចូលនៅក្នុងអាវុធរបស់ Wanderer បានវាយបំបែកជញ្ជាំងនោះឱ្យខ្ទេចខ្ទី។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដែលគាត់ទៅដល់អាសនៈ អ័ព្ទពុលយ៉ាងខ្លាំងបានព្រួសចេញពីមាត់របស់ Taissa ដោយគ្របដណ្តប់ពេញសាលទាំងមូល និងបញ្ចេញក្លិនស្អុយយ៉ាងរន្ធត់ដែលអាចរំលាយសាច់បាន។

មហាក្សត្រិយានីនៃសេចក្តីឈឺចាប់ដែលបានមកដល់

ចេញពីអ័ព្ទពុលនោះ ស្រមោលដ៏ធំសម្បើមមួយបានលេចឡើង។ ដោយប្រើប្រាស់រាងកាយរបស់ Taissa ជាមធ្យោបាយ ការបង្ហាញខ្លួនរបស់ Andariel ដែលជា Maiden of Anguish បានបង្ខំចិត្តជ្រៀតចូលតាមរយៈស្នាមប្រេះចូលទៅក្នុង Sanctuary ទោះបីជាមិនទាន់ពេញលេញក៏ដោយ។ រូបរាងបិសាចនោះ ដែលពោរពេញទៅដោយឆ្អឹងដ៏ចម្លែកដែលចងជាប់ដោយច្រវាក់ និងបន្លាដ៏គួរឱ្យស្អប់ខ្ពើម បានសម្លឹងមើលចុះមកក្រោមយ៉ាងឃោរឃៅទៅលើ Wanderer ជាមួយនឹងភ្នែកពណ៌ក្រហមដ៏ភ្លឺចែងចាំង។

"សេចក្តីឈឺចាប់... ខ្ញុំនឹងផ្តល់សេចក្តីឈឺចាប់ដែលគ្មានទីបញ្ចប់ដល់ឯង!" សំឡេងស្រែកស្ទើរតែធ្លាយត្រចៀករបស់ Andariel បានអង្រួនសាលទាំងមូល។ នៅពេលនាងគ្រវីច្រវាក់ពុលវាយទៅលើដី ឥដ្ឋថ្មក៏រលាយភ្លាមៗ ហើយបញ្ចេញជាតិពុលដ៏សាហាវ។ Wanderer បានទប់ដង្ហើម ទាំងគេចចេញពីគន្លងនៃច្រវាក់យ៉ាងប្រផិតប្រផើយ ហើយស្វែងរកឱកាសវាយបកវិញ។

Lorath បានចាប់ផ្តើមសូត្រមន្តអាគមផ្សារភ្ជាប់បុរាណរបស់ Horadrim ដើម្បីការពារកុំឱ្យព្រលឹងរបស់ Taissa រលាយបាត់ទាំងស្រុង। "Wanderer! ជួយទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍របស់បិសាចផង! ខ្ញុំនឹងព្យាយាមទប់ស្មារតីរបស់ Taissa!" ឮការស្រែករបស់ Lorath Wanderer បានស្ទុះទៅរក Andariel ពីខាងមុខដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ ទាំងបញ្ចេញថាមពលយ៉ាងខ្លាំងក្លា។

អាវុធរបស់ Wanderer បានវាយទៅលើជើងដ៏គួរឱ្យខ្ពើមរអើមរបស់ Andariel ប៉ុន្តែបិសាចនោះបានព្រួសថាមពលពុលចេញមកហាក់ដូចជាសើចចំអក។ ទោះបីជាស្ថិតក្នុងសេចក្តីឈឺចាប់ពីការរលាកស្បែកក៏ដោយ ក៏ Wanderer មិនដកថយឡើយ ហើយបានវាយប្រហារជាបន្តបន្ទាប់। ស្រមោលនៃសេចក្តីឈឺចាប់បានលេចឡើងនៅជុំវិញបិសាច ដើម្បីព្យាយាមបំផ្លាញស្មារតីរបស់ Wanderer ប៉ុន្តែគេបានទ្រាំទ្រវាដោយឆន្ទៈដ៏រឹងមាំ។

Elias បានព្យាយាមរក្សាមន្តអាគមដោយស្ងប់ស្ងាត់ពីចម្ងាយ ប៉ុន្តែដោយសារការរារាំងយ៉ាងប្តូរផ្តាច់របស់ Lorath ការតភ្ជាប់នៃពិធីសក្ការៈបានចាប់ផ្តើមរង្គោះរង្គើបន្តិចម្តងៗ। រូបរាងរបស់ Andariel បានប្រែប្រួលខូចទ្រង់ទ្រាយរាល់វិនាទី ហើយសំឡេងដើមរបស់ Taissa ក៏ចាប់ផ្តើមលេចឮមកម្តងម្កាល ខណៈដែលចលនារបស់បិសាចបានយឺតយ៉ាវយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។

"ពេលនេះហើយ!" Wanderer បានឆ្លៀតឱកាសដែលការការពាររបស់ Andariel ធូរស្រាល ហើយបានចាក់មួយដាវយ៉ាងអស់ទំហឹងទៅលើទ្រូងរបស់បិសាចដែលជាកន្លែងបញ្ចេញជាតិពុលខ្លាំងបំផុត។ រួមជាមួយសម្រែកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ ព្យុះជាតិពុលបានបោកបក់ពេញសាល ហើយរូបរាងដ៏ធំសម្បើមរបស់បិសាចក៏បានបែកខ្ចាត់ខ្ចាយជាបំណែកៗ រលាយបាត់ទៅក្នុងផ្សែងអ័ព្ទដ៏ក្រាស់។

នៅពេលដែលថាមពលរបស់ Andariel បានរលាយបាត់ទៅជាមួយសំឡេងផ្ទុះដ៏ខ្លាំង Taissa បានក្អួតឈាមខ្មៅ ហើយដួលទៅលើដី។ Wanderer បានស្ទុះទៅជួយគ្រានាងយ៉ាងប្រញាប់។ Taissa ដកដង្ហើមញាប់ៗ ទាំងព្យាយាមបើកភ្នែក ប៉ុន្តែនាងបានញ័រខ្លួនពេញមួយប្រាណដោយសារផលប៉ះពាល់ដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ដែលបន្សល់ទុកដោយមហាក្សត្រិយានីនៃសេចក្តីឈឺចាប់ ហើយមិនអាចរំដោះខ្លួនចេញពីភាពភ័យខ្លាចជាខ្លាំងបានឡើយ។

ផ្ទៃមុខរបស់ Elias បានប្រែជាក្រញូវដោយកំហឹងចំពោះការបរាជ័យនៃពិធីសាសនានោះ។ "ពួកល្ងីល្ងង់! ហ៊ានបោះបង់ចោលការសង្គ្រោះដ៏ពិតប្រាកដ!" ដោយបញ្ចេញនូវថាមពលវេទមន្តឈាមមួយរំពេចដើម្បីបិទបាំងការមើលឃើញរបស់ពួកគេ គាត់បានបាត់ខ្លួនដោយគ្មានបន្សល់ដានចូលទៅក្នុងគំនរបាក់បែកនៃរាជវាំងដែលកំពុងដួលរលំ។ ដោយការពារ Taissa នោះ Wanderer អាចត្រឹមតែឈរមើលដោយក្តីខកចិត្ត ខណៈដែលជនកំសាកនោះបានរត់គេចខ្លួន។

Tree of Whispers និងមេធ្មប់នៃវាលភក់

បន្ទាប់ពីបានជួយសង្គ្រោះ Taissa ដោយសុវត្ថិភាព ពួកគេបានធ្វើដំណើរទៅកាន់តំបន់វាលភក់ដ៏ជ្រៅ និងងងឹតនៃ Hawezar ដើម្បីស្វែងរកវិធីបំផ្លាញភាពអមតៈរបស់ Elias។ នៅទីនោះ មានអត្ថិភាពដ៏ចម្លែកមួយគឺ Tree of Whispers ដែលមានក្បាលរបស់មនុស្សស្លាប់ព្យួរជាប់ និងខ្សឹបប្រាប់ចំណេះដឹងផ្សេងៗ។ ភក់ដ៏ស្អិតនៃវាលភក់បានទាញកជើងរបស់ Wanderer យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ដែលបន្ថែមនូវអារម្មណ៍មិនល្អកាន់តែខ្លាំង។

នៅជ្រៅក្នុងតំបន់ដីវាលភក់ ពួកគេបានជួប Timue ដែលជាមេធ្មប់វាលភក់។ ទាំងកំពុងក្អក Timue បានសម្លឹងមើលទៅ Wanderer និង Lorath ដោយក្រសែភ្នែកប្រុងប្រយ័ត្ន។ "អ្នកតាមប្រមាញ់ Elias តើហ្ន៎។ សង្ឃដ៏ក្រអឺតក្រទមនោះបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងដ៏គួរឱ្យខ្លាចមួយជាមួយនឹងដើមឈើ។ ដើម្បីដោះដូរជាមួយនឹងជីវិតអមតៈ គាត់បានយល់ព្រមជំពាក់បំណុល ដោយដាក់ភ្នាល់នូវអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលគាត់មាន។"

Tree of Whispers ដែលពួកគេបានទៅដល់ក្រោមការនាំផ្លូវរបស់ Timue មានក្បាលមនុស្សជាច្រើនព្យួរនៅលើមែកឈើដែលរលួយនីមួយៗ។ ក្បាលទាំងនោះបានបើកភ្នែកព្រមៗគ្នា ហើយចាប់ផ្តើមច្រៀងបន្ទរយ៉ាងចម្លែកមករក Wanderer។ "អ្នកដែលមិនទាន់សងបំណុល... Elias... ក្បាលរបស់វាគឺជាជារបស់ពួកយើង।" សំឡេងរាប់រយបានលាយឡំគ្នា ហើយជ្រៀតចូលទៅក្នុងខួរក្បាល។

Wanderer មិនបានចុះចាញ់ចំពោះថាមពលដ៏លើសលប់របស់ដើមឈើនោះទេ ហើយបានសួរដោយម៉ឺងម៉ាត់ថា៖ "ចូរប្រាប់មកថា តើមានវិធីណាដើម្បីបញ្ចប់ភាពអមតៈរបស់វា। កិច្ចសន្យាដែលវាបានធ្វើជាមួយពួកឯង ច្បាស់ជាមានចន្លោះប្រហោងមិនខាន।" ក្បាលនៅលើដើមឈើបានខ្សឹបខ្សៀវគ្នាទៅវិញទៅមក ទាំងបញ្ចេញសំឡេងសើចគួរឱ្យព្រឺព្រួច រួចក៏ចាប់ផ្តើមបើកមាត់និយាយបន្តិចម្តងៗ។

"វាបានបំបែកសេចក្តីស្លាប់របស់ខ្លួនចេញពីរូបកាយ ហើយលាក់វាទុក। នៅក្នុងប្រាសាទដែលលិចនៅបាតសមុទ្រ ផ្នែកខ្លះនៃរាងកាយដែលកំពុងរលួយរបស់វាត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់យ៉ាងណែននៅទីនោះ।" សំឡេងរបស់ដើមឈើបានកាត់កាត់អ័ព្ទដ៏ក្រាស់នៃវាលភក់ ហើយបន្លឺឡើងក្នុងត្រចៀករបស់ Wanderer। នោះហើយជាហេតុផលដ៏អាក្រក់ដែល Elias មិនស្លាប់ ទោះបីជាត្រូវគេចាក់ប៉ុន្មានដងក៏ដោយ។

Timue ងក់ក្បាល ហើយបន្ថែមថា៖ "វាបានកាត់ម្រាមជើងរបស់ខ្លួនឯង ហើយដាក់មន្តអាគមដ៏គួរឱ្យរន្ធត់លើវា។ ដរាបណាម្រាមជើងនោះនៅល្អ ទោះបីជាឯងចាក់បេះដូងវាមួយរយដងក៏ដោយ ក៏វានៅតែអាចក្រោកឈរឡើងវិញបានដែរ।" Lorath បានគ្រវីក្បាលហួសចិត្តចំពោះការពិតដែលថាអាថ៌កំបាំងនៃភាពអមតៈត្រូវបានផ្អែកលើមន្តអាគមនៃការកាត់បំផ្លាញរាងកាយដ៏ចម្លែក និងគួរឱ្យរន្ធត់បែបនេះ។

"ប្រសិនបើយើងស្វែងរកម្រាមជើងនោះឃើញហើយបំផ្លាញវាចោល វាក៏នឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងសេចក្តីស្លាប់ដូចជាមនុស្សធម្មតាដែរ।" Lorath បានលាតផែនទីចាស់មួយ ដើម្បីស្វែងរកទីតាំងនៃប្រាសាទដែលលិចទឹក។ Tree of Whispers បានបើកផ្លូវទៅកាន់ប្រាសាទឱ្យពួកគេ ទាំងបង្ហាញស្នាមញញឹមដ៏ចម្លែក ជាថ្នូរនឹងលក្ខខណ្ឌដែលពួកគេត្រូវយកក្បាលរបស់ Elias មកឱ្យពួកគេ។

ដោយចងចាំក្នុងចិត្តនូវកិច្ចព្រមព្រៀងដ៏អាក្រក់ជាមួយនឹងដើមឈើនោះ Wanderer បានចាកចេញពីវាលភក់។ គាត់មានអារម្មណ៍ថាទីបញ្ចប់គឺកៀកជិតមកដល់ហើយសម្រាប់ Elias ដែលបានអារសាច់របស់ខ្លួនឯងដើម្បីស្វែងរកបំណងប្រាថ្នាដ៏ឥតប្រយោជន៍សម្រាប់ជីវិតអមតៈ។ ដោយមិនបង្អង់យូរ ពួកគេបានប្រញាប់ប្រញាល់បោះជំហានឆ្ពោះទៅកាន់ប្រាសាទបុរាណដែលលិចនៅបាតសមុទ្រ ដោយទឹកមុខរបស់ពួកគេពោរពេញទៅដោយការតាំងចិត្តយ៉ាងមុតមាំ។

អាថ៌កំបាំងនៃភាពអមតៈដែលលាក់នៅក្នុងប្រាសាទ

នៅក្រោមច្រាំងថ្មចោទមាត់សមុទ្រដែលមានទឹករលកបោកបក់ ច្រកចូលប្រាសាទបុរាណដែលគេបំភ្លេចចោលបានបើកចំហរដូចជាមាត់សត្វសាហាវ។ ផ្នែកខាងក្នុងនៃប្រាសាទពោរពេញទៅដោយភាពសើម និងជាតិប្រៃ ហើយនៅលើជញ្ជាំងមានអក្សររូនពណ៌ឈាមដែល Elias បានគូរដើម្បីផ្សារភ្ជាប់សេចក្តីស្លាប់របស់ខ្លួន កំពុងតែភ្លឺចែងចាំងយ៉ាងគួរឱ្យខ្ពើមរអើម និងបញ្ចេញថាមពលមិនល្អដើម្បីបដិសេធអ្នកឈ្លានពាន។

Wanderer និង Lorath បានបោះជំហានទៅមុខយ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្នទៅកាន់ផ្នែកជ្រៅនៃប្រាសាទ។ បិសាចសមុទ្រដែលរលួយ និង Blood Golem ដែលបន្សល់ទុកដោយ Elias បានមកពាំងផ្លូវ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវបានកម្ចាត់ម្តងម្នាក់ៗនៅចំពោះមុខកម្លាំងដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ Wanderer ហើយបានដួលទៅក្នុងភក់។ បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធគ្នាឥតឈប់ឈរ ទីបំផុតពួកគេបានទៅដល់ទីសក្ការៈដ៏ជ្រៅបំផុត។

នៅចំកណ្តាលទីសក្ការៈ មានពាងមួយដែលមានទឹកខ្មៅដក់ជាប់ ហើយនៅជុំវិញវាមានមន្តអាគមការពារដ៏ខ្លាំងក្លាជាច្រើនជាន់កំពុងញ័ររញ្ជួយ។ "សេចក្តីស្លាប់របស់វាស្ថិតនៅក្នុងនោះហើយ។" Lorath និយាយ ទាំងលើកដំបងឡើងដើម្បីវិភាគលំហូរនៃមន្តអាគម។ នៅក្នុងពាងនោះ មានម្រាមជើងដែលក្លាយជាសាកសពស្ងួតយ៉ាងចម្លែកកំពុងអណ្តែត និងបញ្ចេញពន្លឺពណ៌ក្រហម។

នៅពេលដែល Wanderer ខិតទៅជិតពាង អន្ទាក់ដែលបន្សល់ទុកដោយ Elias ត្រូវបានដំណើរការ ហើយព្រលឹងខ្មោចដ៏ខ្លាំងក្លាបានសម្រុកចេញមកទាំងស្រែកយំ។ ព្រលឹងខ្មោចទាំងនោះបានព្យាយាមជ្រៀតចូលទៅក្នុងស្មារតីរបស់អ្នកត្រាច់ចរ ដើម្បីបង្ហាញរូបភាពបំភាន់ភ្នែកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ ប៉ុន្តែ Wanderer បានជម្រុះរូបភាពទាំងនោះចោលដោយឆន្ទៈដ៏រឹងមាំ ហើយបានគ្រវីអាវុធកាប់កម្ទេចព្រលឹងខ្មោចដែលកំពុងមករុំព័ទ្ធខ្លួន។

"Lorath ជួយដោះមន្តអាគមការពារផង!" ឮការស្រែករបស់ Wanderer Lorath បានចាប់ផ្តើមសូត្រមន្តអាគមបុរាណរបស់ Horadrim ដើម្បីបន្សាបរបាំងការពារដែលព័ទ្ធជុំវិញពាង។ នៅពេលដែលរបាំងការពាររង្គោះរង្គើ ហើយពន្លឺមន្តអាគមបានរលត់ទៅ Wanderer បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីវាយកម្ទេចពាងដោយគ្មានការស្ទាក់ស្ទើរឡើយ។

ជាមួយនឹងសំឡេងបែកខ្ទេចយ៉ាងខ្លាំង ក្អមនោះបានបែកជាបំណែកៗ ដោយកំពប់ទឹកដ៏ស្អុយរលួយពេញកម្រាលឥដ្ឋ។ Wanderer បានកិនកម្ទេចម្រាមជើងដ៏គួរឱ្យខ្ពើមរអើមដែលរមៀលចេញមកក្រោមស្បែកជើងកវែងដ៏ធ្ងន់របស់គាត់យ៉ាងឃោរឃៅ។ អមដោយសំឡេងបាក់ឆ្អឹងយ៉ាងគ្រឺតៗ សំឡេងស្រែកដ៏គួរឱ្យរន្ធត់មួយបានបន្លឺឡើងពេញប្រាសាទ ដែលធ្វើឱ្យជញ្ជាំងញ័ររង្គើរបែបកក្រើកយ៉ាងខ្លាំង។

នៅខណៈពេលដែលម្រាមជើងត្រូវបានបំផ្លាញ វាច្បាស់ណាស់ថារូបកាយរបស់ Elias ដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយក៏ត្រូវរងការវាយប្រហារយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។ អក្សររូនពណ៌ឈាមដែលធ្លាប់បំពេញទីសក្ការៈបានបាត់បង់ពន្លឺព្រមៗគ្នា ហើយប្រែទៅជាផេះខ្មៅហោះទៅក្នុងអាកាស។ វាជាខណៈពេលប្រវត្តិសាស្ត្រដែលច្រវាក់អមតៈដែលធ្លាប់ទ្រទ្រង់ Elias ត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ជាស្ថាពរ។

"ឥឡូវនេះ វាក៏មិនអាចគេចផុតពីសេចក្តីស្លាប់បានដែរ។ វាបានត្រឡប់ទៅជាមនុស្សធម្មតាវិញហើយ।" Lorath ដកដង្ហើមធំដោយក្តីធូរស្រាល ទាំងសម្លឹងមើលទៅគំនរបាក់បែក។ Wanderer បានទុកអាវុធ ទាំងប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងមុតមាំ។ ឥឡូវនេះ ដល់ពេលដែលត្រូវស្វែងរក Elias ដើម្បីឱ្យវាសងបំណុលដ៏គួរឱ្យរន្ធត់ចំពោះរាល់អំពើអាក្រក់ និងការកាប់សម្លាប់ដែលវាបានប្រព្រឹត្តហើយ។

ទីបញ្ចប់ដ៏គួរឱ្យអាណោចអាធ័មរបស់មនុស្សធម្មតា

Elias ដែលបានបាត់បង់ភាពអមតៈ បានរត់គេចខ្លួនទៅលាក់ខ្លួននៅក្នុងបន្ទាយចាស់មួយដែលស្ថិតនៅជាយដែននៃវាលភក់ដ៏ជ្រៅក្នុង Hawezar។ នៅពេលដែល Wanderer និង Lorath បានបំបែកទ្វារបន្ទាយចូលទៅ Elias កំពុងតែក្អួតឈាមខ្មៅ ទាំងបន់ស្រន់យ៉ាងអស់សង្ឃឹម និងគួរឱ្យអាណោចអាធ័មទៅកាន់រូបសំណាករបស់ Lilith ដើម្បីសុំឱ្យជួយសង្គ្រោះខ្លួន។

"មិនអាចទេ... កិច្ចការដ៏អស្ចារ្យរបស់ខ្ញុំមិនអាចបញ្ចប់បែបនេះបានឡើយ!" Elias ងាកក្រោយមកវិញ ទាំងស្រែកឡើងដោយសំឡេងពោរពេញដោយកំហឹង។ នៅលើទឹកមុខស្លេកស្លាំងរបស់គេ គ្មានសេសសល់ភាពក្រអឺតក្រទម និងភាពធូរស្រាលពីមុនទៀតឡើយ មានតែភាពភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង និងភាពឆ្កួតវង្វេងចំពោះសេចក្តីស្លាប់ដែលកំពុងខិតជិតមកដល់ប៉ុណ្ណោះ ហើយភ្នែកទាំងពីររបស់គេក៏ឡើងក្រហមច្រាល។

"ការស្រមើស្រមៃដ៏ឥតប្រយោជន៍របស់ឯងត្រូវបញ្ចប់ត្រឹមនេះហើយ Elias។" Lorath ប្រកាសដោយសំឡេងត្រជាក់ស្រទុំ។ Wanderer បានតម្រង់អាវុធ ទាំងដើរទៅមុខយឺតៗដើម្បីបញ្ចប់ជីវិតរបស់ Elias។ Elias ដែលត្រូវទាល់ច្រក បានប្រមូលកម្លាំងជីវិតដែលនៅសេសសល់ទាំងអស់ដើម្បីបំផ្ទុះមន្តអាគមឈាម ទាំងធ្វើការតស៊ូចុងក្រោយបង្អស់។

ផ្លេកបន្ទោរពណ៌ក្រហមដែលជះចេញពីចុងម្រាមដៃរបស់ Elias បានបោកបក់មករក Wanderer។ Wanderer បានគេចខ្លួនដោយការរមៀលខ្លួន រួចក៏លោតធាក់សសរដែលបាក់បែកនៃបន្ទាយ ហើយកាប់ស្មារបស់ Elias យ៉ាងជ្រៅ। ឈាមក្រហមបានខ្ទាតទៅលើអាកាស ហើយ Elias ក៏បានទ្រេតទ្រោត ទាំងស្រែកយំដោយការឈឺចាប់ដូចជាសត្វសាហាវ។

"យើងជាអ្នកសង្គ្រោះ Sanctuary! មានតែមាតា Lilith ប៉ុណ្ណោះដែលអាចនាំផ្លូវពួកយើងបាន!" Elias សើចដូចមនុស្សឆ្កួត ទាំងកោះហៅបន្លាឈាមដ៏ធំសម្បើមដោយប្រើប្រាស់ឈាមរបស់ខ្លួនដែលដក់នៅលើដីជាឧបករណ៍កណ្តាល। បន្លាដ៏មុតស្រួចបានលេចឡើងពីគ្រប់ទិសទី ដើម្បីបិទផ្លូវដកថយរបស់ Wanderer និងចាប់ផ្តើមរឹតបន្តឹងដង្ហើមរបស់គេ។

ដោយរអិលខ្លួនឆ្លងកាត់ចន្លោះប្រហោងរវាងបន្លាទាំងនោះ អ្នកវង្វេងបានវាយលុកយ៉ាងសាហាវជាបន្តបន្ទាប់។ ដោយបាត់បង់ភាពអមតៈរបស់គាត់ រាងកាយរបស់ Elias មិនអាចទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរទាំងនោះបានទេ ហើយត្រូវបានហែកជាបំណែកៗ។ នៅពេលដែលការចាក់យ៉ាងខ្លាំងក្លាពីអ្នកវង្វេងបានទម្លុះចំកណ្តាលទ្រូងរបស់ Elias ឈាមពណ៌ខ្មៅបានខ្ទាតចេញពីមាត់របស់គាត់។

Elias បានសម្លឹងមើលទៅអាវុធដែលចាក់ទម្លុះទ្រូងរបស់ខ្លួនដោយភាពមិនជឿ។ "មាតា... សូមដាក់ទោស... ពួកវាផង..." គេបានលាតដៃប្រឡាក់ឈាមទៅលើអាកាស រួចក៏លុតជង្គង់ដួលទៅលើដី। រួមជាមួយសំឡេងរាងកាយរបស់គេបោកទៅលើដី ថាមពលដ៏អាប់អួរដែលធ្លាប់គ្របដណ្តប់បន្ទាយក៏បានរលត់ទៅទាំងស្រុង។

Wanderer បានដកដង្ហើមធំ ទាំងសម្លឹងមើលសាកសពរបស់ Elias ដែលដេកដួលទៅលើដីដោយកែវភ្នែកត្រជាក់ស្រទុំ។ ទីបញ្ចប់របស់បូជាចារ្យពុករលួយដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ជាច្រើន និងធ្វើឱ្យ Sanctuary ធ្លាក់ក្នុងគ្រោះថ្នាក់ គឺពិតជាគួរឱ្យអាណោចអាធ័ម និងទន់ខ្សោយខ្លាំងណាស់។ Lorath បានដើរមកជិតដោយមិននិយាយអ្វីទាំងអស់ ទាំងសម្លឹងមើលការស្លាប់របស់អតីតសិស្សរបស់ខ្លួនដោយស្ងៀមស្ងាត់ និងធ្លាក់ទៅក្នុងគំនិតយ៉ាងជ្រៅ។

ទណ្ឌកម្មនៃការខ្សឹបខ្សៀវជាអមតៈ

Wanderer បានកាត់ក្បាលចេញពីសាកសពរបស់ Elias ហើយដាក់វាចូលទៅក្នុងបាវដ៏ធ្ងន់មួយ។ នេះគឺដើម្បីបំពេញកិច្ចសន្យាដែលបានធ្វើជាមួយ Tree of Whispers។ ខណៈពេលដែលកំពុងធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់វាលភក់ម្តងទៀត ទាំងកាន់បាវដែលមានឈាមស្រក់តក់ៗ អ័ព្ទនៃវាលភក់បានបក់បោកយ៉ាងត្រជាក់ស្រទុំ និងបញ្ចេញសំឡេងគួរឱ្យខ្លាច ហាក់ដូចជាកំពុងដេញជើងពួកគេ។

នៅពេលទៅដល់ដើមឈើ Tree of Whispers ក្បាលដែលព្យួរទាំងអស់បានស្រែកហ៊ោព្រមៗគ្នា និងបញ្ចេញសំឡេងសើចដ៏ចម្លែក។ "ឯងមកដើម្បីសងបំណុលហើយតើពិតទេ? ធុំក្លិនណាស់... ក្លិនឈាមដែលកំពុងរលួយរបស់បូជាចារ្យដ៏ក្រអឺតក្រទមម្នាក់នោះ។" មែកឈើដ៏ធំៗបានកោងមករក Wanderer ហាក់ដូចជាកំពុងលាតដៃដែលស្រេកឃ្លាន និងចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសំឡេងដ៏គួរឱ្យខ្លាច។

Wanderer បានស្រាយបាវ ហើយបោះក្បាលដែលដាច់របស់ Elias ទៅលើដីភក់យ៉ាងខ្លាំង។ ក្បាលនោះបានរមៀលទៅ ទាំងមានទឹកមុខកកជាប់ដោយភាពភ័យខ្លាចចំពោះសេចក្តីស្លាប់។ ឫសរបស់ដើមឈើបានរើបម្រះ និងលេចឡើងមក រួចក៏រុំព័ទ្ធក្បាលរបស់ Elias យ៉ាងណែន ហើយទាញវាឡើងទៅលើមែកឈើដ៏ទទេស្អាតយ៉ាងឃោរឃៅ រួចក៏ភ្ជាប់វាជាប់យ៉ាងណែន។

ក្បាលរបស់ Elias ដែលព្យួរនៅលើមែកឈើ ស្រាប់តែបើកភ្នែកឡើងយ៉ាងធំ។ "មិនអាចទេ! ខ្ញុំជាអ្នកដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយ Lilith! ខ្ញុំមិនអាចមកព្យួរនៅលើដើមឈើដ៏រលួយបែបនេះបានឡើយ!" ព្រលឹងរបស់ Elias ដែលមិនអាចទទួលបានសេចក្តីសុខសូម្បីតែពេលស្លាប់ទៅហើយនោះ បានស្រែកយំយ៉ាងខ្លាំង ទាំងព្យាយាមរើបម្រះ ប៉ុន្តែមែកឈើមានតែរឹតបន្តឹងរូបគេកាន់តែខ្លាំងឡើងប៉ុណ្ណោះ។

ក្បាលដទៃទៀតបានសើចចំអកដាក់ Elias។ "ឯងចង់បានជីវិតអមតៈមែនទេ? ឥឡូវនេះ ឯងនឹងត្រូវខ្សឹបខ្សៀវជាមួយពួកយើងជាអមតៈហើយ អាមនុស្សក្រអឺតក្រទមអើយ។" នៅពេលដែលថាមពលរបស់ដើមឈើបានជ្រាបចូលទៅក្នុងក្បាលរបស់ Elias សម្រែករបស់គេបានប្រែទៅជាសំឡេងលោហៈដ៏ឈឺចាប់បន្តិចម្តងៗ ហើយប្រស្រីភ្នែករបស់គេក៏ប្រែជាពណ៌ខ្មៅដោយសារតែភាពអស់សង្ឃឹម។

Wanderer បានសម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះដោយកែវភ្នែកត្រជាក់ស្រទុំ។ វាជាទីបញ្ចប់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះ និងសាហាវឃោរឃៅបំផុតដែលស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកដែលបានជាន់ឈ្លីជីវិតអ្នកដទៃ និងចាប់ដៃជាមួយបិសាចដើម្បីមហិច្ឆតារបស់ខ្លួន។ កិច្ចសន្យាត្រូវបានបំពេញ ហើយ Elias ត្រូវបានជាប់ឃុំនៅក្នុងសេចក្តីឈឺចាប់ជាអមតៈដែលអាក្រក់ជាងសេចក្តីស្លាប់ទៅទៀត ដោយក្លាយជាផ្នែកមួយនៃវាលភក់។

Tree of Whispers បានញ័ររញ្ជួយស្លឹកឈើរបស់ខ្លួនដោយក្តីពេញចិត្ត រួចនិយាយទៅកាន់ Wanderer ថា៖ "បំណុលត្រូវបានទូទាត់ហើយ। ចូរដើរតាមផ្លូវរបស់ពួកឯងទៅ មនុស្សធម្មតាអើយ។ ព្រោះច្រកចូលនៃឋាននរកកំពុងរង់ចាំពួកឯងនៅខាងមុខ។" ការព្រមានរបស់ដើមឈើបានបង្ហាញថា ការស្លាប់របស់ Elias មិនមែនជាទីបញ្ចប់នោះទេ ប៉ុន្តែវាគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្តើមនៃការគំរាមកំហែងដ៏ធំជាងនេះដែលនឹងមកដល់នៅខាងមុខប៉ុណ្ណោះ។

Lorath បានដកខ្សែភ្នែកចេញពីក្បាលរបស់ Elias រួចក៏ងាកខ្លួនយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ "តោះទៅ। ទោសកំហុសរបស់វាប៉ុណ្ណឹងគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ। ព្រោះពួកយើងនៅមានសត្រូវដ៏ពិតប្រាកដដែលត្រូវរារាំងនៅឡើយ។" Wanderer ងក់ក្បាល រួចក៏ចាកចេញពីវាលភក់នៃ Tree of Whispers ហើយបោះជំហានទៅមុខយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដើម្បីឆ្ពោះទៅកាន់ឋាននរក។

ការប្តេជ្ញាចិត្តឆ្ពោះទៅកាន់ឋាននរក

បន្ទាប់ពីការគំរាមកំហែងរបស់ Elias បានរលាយបាត់ទៅ Wanderer និង Lorath បានត្រឡប់ទៅកាន់ជម្រកបណ្តោះអាសន្នដែលបានរៀបចំឡើងនៅក្នុង Tarsarak។ នៅទីនោះ Donan កំពុងរង់ចាំពួកគេដោយទឹកមុខស្គមស្គាំង។ ទោះបីជាទុក្ខសោកនៃការបាត់បង់ Yorin នៅតែសង្កត់ធ្ងន់លើស្មារបស់លោកក៏ដោយ ក៏កែវភ្នែករបស់លោកបានភ្លឺចែងចាំងយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ដោយសារតែកំហឹងចង់សងសឹក។

"តើបានកម្ចាត់ Elias រួចរាល់ហើយឬនៅ?" នៅពេល Donan សួរ Lorath បានងក់ក្បាលខ្លី។ "វាត្រូវបានព្យួរនៅលើ Tree of Whispers ហើយត្រូវនិយាយមិនឈប់ជាអមតៈហើយ។ ឥឡូវនេះ នៅសល់តែ Lilith ប៉ុណ្ណោះ។" នៅពេលដែលឈ្មោះនោះត្រូវបានលើកឡើង ខ្យល់នៅក្នុងជម្រកបានប្រែជាធ្ងន់ធ្ងរភ្លាមៗ ហើយភាពតានតឹងដ៏ថប់ដង្ហើមក៏បានចាប់ផ្តើមគ្របដណ្តប់រវាងមនុស្សទាំងបីនាក់។

Lilith បានរៀបចំខ្លួនរួចជាស្រេចដើម្បីបើកទ្វារឆ្ពោះទៅកាន់ឋាននរក។ ប្រសិនបើយើងបណ្តោយឱ្យនាងស្រូបយកថាមពលនៃឋាននរកទាំងស្រុង Sanctuary ច្បាស់ជាត្រូវប្រឈមមុខនឹងការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលមិនអាចស្តារឡើងវិញបានឡើយ។ Wanderer បានលាតផែនទីនៅលើតុ ទាំងចង្អុលបង្ហាញផ្លូវដើម្បីដេញតាម Lilith ហើយពិភាក្សាអំពីផែនការទៅថ្ងៃមុខយ៉ាងលម្អិត។

"ពួកយើងត្រូវតែចូលទៅក្នុងឋាននរកដោយផ្ទាល់។ ប្រសិនបើយើងមិនអាចរារាំង Lilith នៅទីនោះបានទេ អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងនឹងត្រូវបញ្ចប់។" ចំពោះសំឡេងដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ Wanderer Donan និង Lorath បានបង្ហាញការយល់ស្របដោយភាពស្ងៀមស្ងាត់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ការឈានជើងចូលទៅក្នុងឋាននរកដែលជាសំបុករបស់ពួកបិសាចដោយរូបកាយជាមនុស្សធម្មតា គឺមិនខុសពីទង្វើធ្វើអត្តឃាតដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះឡើយ។

"ការសម្រួល Soulstone ជិតរួចរាល់ហើយ។ ដើម្បីឃុំឃាំង Lilith យើងត្រូវការពេលវេលាដ៏ល្អឥតខ្ចោះបំផុត។" Donan និយាយ ទាំងដក Soulstone ដែលបញ្ចេញពន្លឺខ្សោយៗចេញពីក្នុងអាវ។ ទោះបីជាចុងម្រាមដៃរបស់លោកញ័រតិចៗក៏ដោយ ក៏ឆន្ទៈរបស់លោកក្នុងការសងសឹកពួកបិសាចដែលបានឆក់យកជីវិតកូនប្រុសរបស់លោក គឺរឹងមាំជាងអ្វីៗទាំងអស់។

Lorath បានសម្រួចដាវចាស់នៅលើថ្មខាត់ ទាំងរៀបចំខ្លួនសម្រាប់ការប្រយុទ្ធដែលនឹងមកដល់ដោយស្ងៀមស្ងាត់។ "ភារកិច្ចចុងក្រោយរបស់ Horadrim គឺការហែក្បួនទៅកាន់ឋាននរកអ៊ីចឹងហ្ហេ ប្រសិនបើ Tyrael ឃើញច្បាស់ជាហួសចិត្តមិនខាន।" នៅក្នុងពាក្យកំប្លែងដ៏ល្វីងជូរចត់របស់លោក មានបង្កប់នូវអារម្មណ៍កាតព្វកិច្ចដ៏ខ្លាំងក្លាក្នុងការការពារ Sanctuary ច្រើនជាងភាពភ័យខ្លាចចំពោះសេចក្តីស្លាប់ដែលនឹងមកដល់។

Wanderer បានពិនិត្យមើលគ្រឿងសឹករបស់ខ្លួន និងសម្រួចមុខអាវុធឱ្យមុតស្រួច។ អារម្មណ៍នៃជ័យជម្នះពីការកម្ចាត់ Elias បានរលាយបាត់ទៅហើយ ហើយសម្ពាធដ៏ថប់ដង្ហើមហាក់ដូចជាក្លិនស្ពាន់ធ័រនៃឋាននរកកំពុងបក់មកប៉ះច្រមុះបានសម្រុកចូលមក។ ពួកគេបានសម្លឹងមើលភ្នែកគ្នាទៅវិញទៅមក ទាំងប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងមុតមាំដែលអាចជាលើកចុងក្រោយបង្អស់។

"នៅពេលដែលការរៀបចំរួចរាល់ យើងនឹងចេញដំណើរភ្លាម។ Lilith ច្បាស់ជាកំពុងរង់ចាំពួកយើងនៅច្រកចូលនៃឋាននរកមិនខាន។" Wanderer បានស្ពាយអាវុធនៅលើខ្នង ហើយដើរនាំមុខ។ Donan និង Lorath បានដើរតាមពីក្រោយដោយទឹកមុខម៉ឺងម៉ាត់ ហើយដំណើរដ៏អស់សង្ឃឹម និងអស្ចារ្យរបស់មនុស្សទាំងបីនាក់ដែលដាក់វាសនារបស់ Sanctuary ជាល្បែង កំពុងតែចាប់ផ្តើមបើកឆាកឡើង។

ឯកសារយោងដែលបានផ្ទៀងផ្ទាត់

ការកំណត់ផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ Akarat និងពិភពវិញ្ញាណ

ឯកសារផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ ពី Vessel of Hatred ទៅជា Lord of Hatred

ឯកសារផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ យុទ្ធនាការ Lord of Hatred

ការពន្យល់ព្រឹត្តិការណ៍របស់ Polygon៖ ទីបញ្ចប់នៃ Lord of Hatred

កន្លែងទិញផ្លូវការរបស់ Diablo IV៖ Battle.net