កាលប្បវត្តិ Diablo ភាគ ២ ៖ ដង្ហើមដំបូងនៃ Sanctuary និងកុមារដែលឪពុកម្តាយភ័យខ្លាច

នេះគឺជារឿងនិទានរបស់អ្នកគាំទ្រដែលត្រូវបានសរសេរឡើងវិញដោយផ្អែកលើព្រឹត្តិការណ៍នៃស្នាដៃដើម។ អារម្មណ៍របស់តួអង្គ ការសន្ទនា និងបរិយាកាសនៃឈុតឆាកត្រូវបានរៀបចំឡើងវិញ ហើយវាមានផ្ទុកនូវការទម្លាយសាច់រឿងសំខាន់ៗ។

ការជួបគ្នារវាង Inarius និង Lilith ដែលនឿយណាយនឹងសង្គ្រាម

សមរភូមិនៃជម្លោះដ៏អស់កល្បជានិច្ចគឺជាទីវាលសូន្យដែលឈាមគ្មានទីបញ្ចប់និងពន្លឺដ៏ត្រចះត្រចង់បានប្រសព្វគ្នា។ Inarius ដែលធ្លាប់ជាទីប្រឹក្សារបស់មហាទេវតា Tyrael បានមានអារម្មណ៍សង្ស័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅចំពោះការសម្លាប់រង្គាលដែលកើតឡើងច្រំដែលដោយគ្មានន័យ។ រាល់ពេលដែលលំពែងរបស់គាត់បានចាក់ទម្លុះទ្រូងរបស់បិសាច ភាពនឿយហត់ដែលមិនអាចលុបបំបាត់បាន ជាជាងសិរីរុងរឿងនៃជ័យជម្នះ បានកាត់ស៊ីព្រលឹងរបស់គាត់។

នៅតំបន់ជាយដែននៃសមរភូមិ ក្នុងជ្រលងភ្នំដែលពោរពេញដោយអ័ព្ទពណ៌ប្រផេះ Inarius បានជួបប្រទះនឹងបិសាចម្នាក់។ នាងគឺ Lilith កូនស្រីរបស់ Mephisto ដែលជាម្ចាស់នៃសេចក្តីស្អប់ខ្ពើម។ នាងក៏មានភាពនឿយណាយនឹងការតស៊ូដ៏ងងឹតងងុលនិងពោរពេញដោយឈាមរបស់ពួកសាច់ញាតិខ្លួន ហើយបានចាកចេញពីសមរភូមិ។ នៅក្នុងការប្រឈមមុខគ្នារវាងអត្ថិភាពទាំងពីរ Inarius អាចដឹងពីវត្តមានដែលនាងបញ្ចេញមកពីក្រោយមួកគ្របក្បាលដែលគ្មានផ្ទៃមុខ ហើយ Lilith ក៏បានមើលឃើញពីសេចក្តីស្អប់ខ្ពើមយ៉ាងជ្រាលជ្រៅដូចជារូបនាង នៅក្នុងពន្លឺដ៏ស្រអាប់របស់លោកផងដែរ។

Inarius បានទម្លាក់លំពែងរបស់គាត់ចុះ ហើយ Lilith ក៏បានលាក់ក្រញ៉ាំដ៏មុតស្រួចរបស់នាងដូចគ្នា។ ភាពស្ងៀមស្ងាត់បានធ្លាក់ចុះរវាងពួកគេ ដែលជារឿងមួយមិនគួរអាចកើតមានឡើយនៅក្រោមច្បាប់ដាច់ខាតនៃឋានសួគ៌និងឋាននរក។ Lilith បានចូលមកជិតដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏ជូរចត់ដែលចំអកដល់ភាពឥតប្រយោជន៍នៃសង្គ្រាម។ ជាលើកដំបូង Inarius បានទទួលអារម្មណ៍ធូរស្រាលនៅក្នុងស្នាមញញឹមនោះ។

"តើយើងបានបំផ្លាញខ្លួនឯងអស់រយៈពេលយ៉ាងយូរនេះដើម្បីអ្វី?" នៅពេលការត្អូញត្អែរយ៉ាងខ្សាវៗរបស់ Inarius, Lilith បានងក់ក្បាល។ នាងប្រាថ្នាចង់គេចចេញពីការស្អប់ខ្ពើមដ៏គាបសង្កត់របស់ឪពុកនាង ហើយស្វែងរកទីជម្រកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់មួយដែលរួចផុតពីការគ្រប់គ្រងរបស់អ្នកណាម្នាក់។ ដោយឆ្លងកាត់ព្រំដែននៃពន្លឺនិងភាពងងឹត ជនក្បត់សាសនាទាំងពីរបានចាប់ផ្តើមលួងលោមរបួសរបស់គ្នាទៅវិញទៅមក។

ការជួបគ្នាដោយសម្ងាត់បានកើតឡើងកាន់តែញឹកញាប់ ហើយការសន្ទនារបស់ពួកគេបានឈានហួសពីការរអ៊ូរទាំធម្មតា ទៅរកលទ្ធភាពថ្មីៗ។ Inarius បានស្រមៃចង់បានកន្លែងលាក់ខ្លួនដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយ ដែលភ្នែករបស់ឋានសួគ៌និងឋាននរកមិនអាចមើលឃើញ។ Lilith បានបញ្ចូលជីវិតទៅក្នុងក្តីស្រមៃនោះ ដោយខ្សឹបប្រាប់ថាពួកគេអាចប្រមូលផ្តុំអ្នកក្បត់ដទៃទៀតដែលមានគំនិតដូចគ្នា ដែលនេះបានជម្រុញការសម្រេចចិត្តរបស់លោកកាន់តែខ្លាំង។

ពួកគេបានចាប់ផ្តើមបញ្ចុះបញ្ចូលអ្នកដែលនឿយណាយនឹងសង្គ្រាមពីបក្សពួកនីមួយៗដោយសម្ងាត់។ ពួកទេវតានិងបិសាចដែលប្រាថ្នាចង់បានការរស់រានមានជីវិតធម្មតា ជាជាងការស្លាប់ដ៏មានកិត្តិយស បានឆ្លើយតបនឹងការអំពាវនាវរបស់ពួកគេដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ភាពទាក់ទាញដ៏ភ្លឺស្វាងរបស់ Inarius និងសមត្ថភាពបញ្ចុះបញ្ចូលដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញរបស់ Lilith បានក្លាយជានិមិត្តរូបនៃក្តីសង្ឃឹមថ្មីសម្រាប់ពួកគេ និងបានចងភ្ជាប់ក្រុមនេះជាមួយគ្នា។

ទោះបីជាក្រុមដែលប្រមូលផ្តុំគ្នានៅតែប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកក៏ដោយ ក៏ពួកគេបានរក្សាសន្តិភាពដ៏ផុយស្រួយក្រោមគោលបំណងតែមួយគត់គឺការបញ្ចប់សង្គ្រាម។ Inarius បានដឹកនាំសម្ព័ន្ធភាពដ៏មិនស្ថិតស្ថេរនេះ ហើយនឹកឃើញដល់វត្ថុបុរាណដ៏ធំធេងមួយដែលមានផ្ទុកនូវអំណាចនៃការបង្កើត។ លោកបានដឹងថា មានតែវត្ថុនោះទេដែលជាសោរតែមួយគត់ដែលអាចរំដោះពួកគេចេញពីច្រវាក់នៃជម្លោះដ៏អស់កល្បជានិច្ចបាន។

«យើងត្រូវការ Worldstone។» ចំពោះការប្រកាសដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ Inarius ពួកអ្នកដែលបានជួបជុំគ្នាបានទប់ដង្ហើម។ ការលួចយក Worldstone ដែលជាភ្នែកនៃការបង្កើតដែលត្រូវបានតម្កល់ទុកយ៉ាងជ្រៅនៅក្នុងបន្ទាយ Pandemonium Fortress គឺមិនខុសពីទង្វើធ្វើអត្តឃាតដែលធ្វើឱ្យទាំងឋានសួគ៌និងឋាននរកក្លាយជាសត្រូវនោះឡើយ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Lilith បានចាប់ដៃលោកយ៉ាងណែន ហើយស្បថថានឹងចូលរួមក្នុងការបះបោរនោះដោយរីករាយ។

ពួកទេវតានិងបិសាចដែលរត់គេចខ្លួន លួចយក Worldstone ដើម្បីលាក់បាំង Sanctuary

បេះដូងនៃ Pandemonium Fortress ត្រូវបានពោរពេញទៅដោយភាពស្ងៀមស្ងាត់ដ៏អស្ចារ្យ។ ដោយទាញយកប្រយោជន៍ពីការធ្វេសប្រហែសក្នុងការយាមកាមរបស់ Heaven និង Hell ក្រុមអ្នកបះបោរដែលដឹកនាំដោយ Inarius និង Lilith បានលួចចូលទៅយ៉ាងជ្រៅក្នុងបន្ទាយ។ ពន្លឺដ៏ភ្លឺចែងចាំងដែលបញ្ចេញចេញពីសសរគ្រីស្តាល់ដ៏ធំបានបំភ្លឺផ្ទៃមុខដ៏តានតឹងរបស់ពួកគេ។ នៅទីនោះមាន Worldstone ដែលជាប្រភពនៃអ្វីៗទាំងអស់។

ដោយមានអារម្មណ៍ដឹងពីរំញ័រដ៏អស្ចារ្យរបស់ Worldstone នោះ Inarius បានលាតសន្ធឹងដៃរបស់គាត់។ អារម្មណ៍ដ៏លើសលប់មួយ ហាក់បីដូចជាថាមពលនៃការបង្កើតកំពុងចាក់ទម្លុះព្រលឹងរបស់គាត់ បានគ្របដណ្តប់លើរូបគាត់។ ដោយសម្រួលប្រេកង់របស់ Worldstone យ៉ាងប្រុងប្រយ័ត្ន គាត់បានចាប់ផ្តើមបើកច្រកទ្វារទៅកាន់វិមាត្រថ្មីមួយដែលហួសពីការយល់ឃើញរបស់ Heaven និង Hell។ Lilith បានឈរនៅក្បែរគាត់ ការពារគាត់ ព្រមទាំងបន្ថែមថាមពលវេទមន្តពណ៌ក្រហមរបស់នាង។

ជាមួយនឹងពន្លឺដ៏ចិញ្ចាច លំហរបានវង្វេងវង្វាន់ ហើយវត្ថុបុរាណដ៏ធំធេងនោះបានបាត់ដានពីកន្លែងដើមរបស់វា។ ក្រុមអ្នកក្បត់ត្រូវបានបឺតចូលទៅក្នុងចន្លោះវិមាត្រគ្មានទីបញ្ចប់ជាមួយនឹង Worldstone។ នៅពេលដែលពួកគេបើកភ្នែកឡើងវិញ កន្លែងនោះគឺជាលំហទទេស្អាតដែលមិនស្គាល់ និងគ្មានការគ្រប់គ្រងដោយពន្លឺនៃឋានសួគ៌ ឬភាពងងឹតនៃឋាននរកឡើយ។

Inarius បានដោះលែងអំណាចរបស់ Worldstone ដើម្បីបង្កើតទឹកដីនៅក្នុងលំហដ៏ទទេនោះ។ ជួរភ្នំដ៏ខ្ពស់ត្រដែតបានលេចឡើង ហើយទន្លេដែលមានទឹកថ្លាឈ្វេងបានហូរស្រោចស្រពផែនដី។ Lilith បានបញ្ចូលព្រៃឈើពណ៌បៃតង និងដង្ហើមនៃជីវិតទៅលើទីនោះ។ វាជាខណៈពេលដែលកន្លែងលាក់ខ្លួនផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងដោយការរួមបញ្ចូលគ្នានៃអំណាចទេវតានិងបិសាច បានចាប់កំណើតឡើងយ៉ាងអស្ចារ្យ។

«យើងនឹងហៅកន្លែងនេះថា Sanctuary។» Inarius បានប្រកាសខណៈពេលសម្លឹងមើលទៅពិភពលោកដ៏ស្រស់ស្អាតដែលទើបតែបង្កើតថ្មី។ Sanctuary ដែលជាជម្រកដ៏មានសុវត្ថិភាពដែលភ្លើងនៃជម្លោះដ៏អស់កល្បមិនអាចទៅដល់ ត្រូវបានលាក់បាំងយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងលំហដ៏ស្មុគស្មាញនៃសកលលោក ដោយសារតែរបាំងដ៏មានឥទ្ធិពលរបស់ Worldstone។ ទីបំផុត ក្រុមអ្នកក្បត់បានដាក់ចុះនូវអាវុធដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់ពួកគេ ហើយស្រែកហ៊ោដោយទឹកភ្នែកនៃក្តីរីករាយ។

ពួកទេវតានិងបិសាចបានលះបង់ចោលនូវសត្រូវភាពដែលធ្លាប់មានចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក ហើយចាប់ផ្តើមតាំងទីលំនៅលើទឹកដីនៃ Sanctuary។ ពួកគេបានសាងសង់ផ្ទះ និងធ្វើស្រែចម្ការជាមួយគ្នា ដោយរីករាយនឹងអារម្មណ៍ប្លែកថ្មីដែលហៅថា សន្តិភាព ជាលើកដំបូង។ Inarius និង Lilith បានសម្លឹងមើលភាពចុះសម្រុងគ្នាដ៏អស្ចារ្យនេះដោយក្តីពេញចិត្ត ហើយញញឹមដោយជឿជាក់យ៉ាងមុតមាំថា ការសម្រេចចិត្តដ៏ក្លាហានរបស់ពួកគេគឺត្រឹមត្រូវ។

Worldstone ត្រូវបានតម្កល់ទុកយ៉ាងមានសុវត្ថិភាពនៅក្នុងបេះដូងនៃភ្នំ Arreat ដែលជាជួរភ្នំដ៏ខ្ពស់បំផុតរបស់ Sanctuary។ Inarius បានភ្ជាប់ខ្លួនលោកទៅនឹង Worldstone ដោយក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងនិងជាអ្នកការពារផ្តាច់មុខរបស់ Sanctuary។ លោកមិនមានការសង្ស័យឡើយថាសន្តិភាពនេះនឹងស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូត ហើយបានពង្រឹងចំណងទាក់ទងជាមួយ Lilith ឱ្យកាន់តែរឹងមាំ និងស្រមៃចង់បានថ្ងៃស្អែកថ្មី។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពីក្រោយសន្តិភាពដែលមើលទៅល្អឥតខ្ចោះនោះ ស្នាមប្រេះតូចៗកំពុងតែរីកធំឡើង។ ភាពខុសគ្នាជាមូលដ្ឋានរវាងឋានសួគ៌និងឋាននរកមិនត្រូវបានលុបបំបាត់ទាំងស្រុងនោះទេ ហើយការព្រួយបារម្ភដោយគ្មានមូលដ្ឋានចំពោះបរិស្ថានថ្មីបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងជ្រុងមួយនៃចិត្តរបស់ក្រុមអ្នកក្បត់។ ទោះជាយ៉ាងនេះក្តី ពួកគេនៅតែលង់លក់ក្នុងសេចក្តីសុខបច្ចុប្បន្ន ដោយមិនបានដឹងទាល់តែសោះអំពីការផ្លាស់ប្តូរដ៏ធំធេងដែលនឹងកើតឡើងនាពេលអនាគត។

ការចាប់កំណើតនៃ Nephalem មុនពេលមានមនុស្សជាតិ និងវត្តមានរបស់ Rathma

នៅកណ្តាលពេលវេលាដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នៃ Sanctuary ព្រឹត្តិការណ៍ដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមកបានកើតឡើង៖ ការរួបរួមគ្នារវាងទេវតានិងបិសាច។ Inarius និង Lilith បានចែករំលែកខ្លឹមសាររបស់ពួកគេ ហើយបានបង្កើតជីវិតដំបូងគេ។ វាបានប្រកាសពីកំណើតនៃអត្ថិភាពថ្មីមួយ ដែលជាការលាយបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះនៃពន្លឺដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់របស់ Heaven និងភាពងងឹតដ៏ជ្រៅរបស់ Hell ដែលមិនដូចអ្វីដែលសកលលោកធ្លាប់បានជួបប្រទះនោះទេ។

កូនដំបូងដែលកើតចេញពីទ្រូងរបស់ Lilith គឺ Linarian ដែលក្រោយមកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា Rathma។ គេមានរូបរាងស្រដៀងនឹងឪពុកម្តាយ ប៉ុន្តែថាមពលដែលស្ថិតនៅក្នុងខ្លួនគេគឺខុសគ្នាទាំងស្រុង។ ភាពស្ងប់ស្ងាត់របស់ទេវតា និងអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លារបស់បិសាចបានវិលវល់យ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងរូបកាយដ៏តូចរបស់គេ ដោយបង្កើតបានជាភាពចុះសម្រុងគ្នាដ៏ចម្លែកនិងគួរឱ្យស្ញប់ស្ញែង។

ចាប់ផ្តើមពីការចាប់កំណើតរបស់ Linarian ជីវិតថ្មីៗបានកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងចំណោមក្រុមអ្នកក្បត់ដទៃទៀត។ កុមារទាំងនេះមានលក្ខណៈខុសប្លែកពីជំនាន់ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេយ៉ាងច្បាស់។ ពួកគេមានស្បែកដ៏ទន់រលោងជំនួសឱ្យស្លាបឬស្នែង ប៉ុន្តែនៅក្នុងកែវភ្នែករបស់ពួកគេមានពន្លឺនៃអំណាចដើមនៃសកលលោក។ ពួកគេទាំងនេះហើយគឺជា Nephalem ដំបូងបង្អស់ដែលនឹងធ្វើឱ្យកក្រើកដល់ Sanctuary។

ពួក Nephalem បានលូតលាស់ក្នុងល្បឿនដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចនៅលើទឹកដីនៃ Sanctuary។ ពួកគេបានដោះសោគោលការណ៍នៃវេទមន្តដោយខ្លួនឯង ដោយគ្មានការណែនាំពីឪពុកម្តាយរបស់ពួកគេ ហើយបានចាប់ផ្តើមបញ្ជាកម្លាំងនៃធម្មជាតិដោយសេរី។ Rathma បានរុករកព្រំដែននៃជីវិតនិងសេចក្តីស្លាប់ ដោយបង្កើតតាមវិធីផ្ទាល់ខ្លួនរបស់គាត់នូវទស្សនវិជ្ជានៃតុល្យភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលមិនលំអៀងទៅរកពន្លឺ ឬភាពងងឹតឡើយ។

Inarius មានអារម្មណ៍មិនស្រួលយ៉ាងចម្លែក នៅពេលដែលគាត់បានមើលការលូតលាស់ដ៏អស្ចារ្យរបស់ក្មេងៗ។ ថាមពលដែលបញ្ចេញដោយ Nephalem គឺខ្លាំងក្លាខ្លាំងណាស់ ដែលសូម្បីតែ Inarius ផ្ទាល់ក៏ពិបាកនឹងវាស់ស្ទង់បានដែរ។ ពួកគេមិនមែនគ្រាន់តែជាការបង្កើតធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែជាភាវៈដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន ដែលបានឆ្លងកាត់ដែនកំណត់នៃទេវតា និងបិសាច ដោយទទួលមរតកនូវសក្តានុពលដើមរបស់អ្នកបង្កើតគឺ Anu។

ប្រតិកម្មរបស់ Lilith គឺខុសគ្នាទាំងស្រុងពី Inarius។ នាងបានញញឹមដោយក្តីរំភើបយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលបានឃើញថាមពលដ៏លើសលប់របស់ក្មេងៗ។ នៅក្នុងក្រសែភ្នែករបស់នាង Nephalem មិនមែនគ្រាន់តែជាកូនចៅនោះទេ ប៉ុន្តែជាអាវុធដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលអាចបង្វែរជញ្ជីងនៃជម្លោះដ៏អស់កល្បជានិច្ចបានក្នុងពេលតែមួយ។ Lilith បានលួចបង្រៀនក្មេងៗពីរបៀបប្រើប្រាស់ថាមពលកាន់តែជ្រៅ ដោយចិញ្ចឹមបីបាច់មហិច្ឆតារបស់នាង។

Rathma មិនបានគេចវេសពីក្រសែភ្នែកដ៏មានមហិច្ឆតារបស់ម្តាយគេឡើយ ប៉ុន្តែបានសម្លឹងមើលទៅវិញយ៉ាងត្រជាក់ស្រទំ។ គេបានដឹងដោយសភាវគតិអំពីបំណងប្រាថ្នាដ៏គ្រោះថ្នាក់ដែលលាក់នៅពីក្រោយក្តីស្រឡាញ់ដ៏ងងឹតងងុលរបស់ Lilith។ Rathma មិនបានធ្វើតាមការរំពឹងទុករបស់ឪពុកម្តាយឡើយ ប៉ុន្តែបានជ្រើសរើសដើរលើផ្លូវផ្ទាល់ខ្លួន និងតែងតែចូលទៅក្នុងសមាធិដ៏ឯកោតែម្នាក់ឯង ដើម្បីស្វែងរកអត្តសញ្ញាណពិតប្រាកដរបស់ Nephalem។

នៅពេលដែលចំនួននៃ Nephalem កើនឡើង ហើយថាមពលរបស់ពួកគេបានសាយភាយពាសពេញ Sanctuary បរិយាកាសនៃជម្រកដ៏ស្ងប់ស្ងាត់នេះបានចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗ។ ផែនដីបានញ័ររញ្ជួយដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងវេទមន្តដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ក្មេងៗ ហើយសូម្បីតែពណ៌នៃមេឃក៏ប្រែប្រួលទៅតាមអារម្មណ៍របស់ពួកគេផងដែរ។ Sanctuary លែងជាកន្លែងលាក់ខ្លួនដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ និងអាចគ្រប់គ្រងបាន ដែលជារបស់ផ្តាច់មុខសម្រាប់តែជំនាន់ឪពុកម្តាយទៀតហើយ។

ការបែកបាក់មតិក្នុងចំណោមជំនាន់ឪពុកម្តាយដែលភ័យខ្លាចកូនចៅដ៏ខ្លាំងពូកែ

នៅពេលដែលអំណាចរបស់ Nephalem កាន់តែខ្លាំងឡើងពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ ការព្រួយបារម្ភដែលត្រូវបានសង្កត់ទុកក្នុងចំណោមក្រុមអ្នកក្បត់ដែលបានបង្កើត Sanctuary បានចាប់ផ្តើមផ្ទុះឡើង។ នៅយប់មួយ ពួកទេវតានិងបិសាចបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅមុខប្រាសាទរបស់ Inarius ហើយជជែកគ្នាយ៉ាងអ៊ូអរ។ នៅលើផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេ ពោរពេញទៅដោយការភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងចំពោះកូនៗដែលពួកគេបានបង្កើត ខ្លាំងជាងការប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមកដែលធ្លាប់ជាសត្រូវពីមុនទៅទៀត។

ទេវតាម្នាក់បានបំបែកភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដោយសំឡេងញ័ររន្ធត់៖ «អំណាចរបស់ក្មេងៗទាំងនោះគឺហួសពីការស្មានរបស់យើងទៅទៀត។ ប្រសិនបើថាមពលដ៏ធំធេងនោះត្រូវបានរកឃើញដោយបណ្តាញឃ្លាំមើលរបស់ឋានសួគ៌ ឬឋាននរក វានឹងក្លាយជាបញ្ហាពេលវេលាប៉ុណ្ណោះមុនពេលទីតាំងរបស់ Sanctuary ត្រូវបានលាតត្រដាង។» ចំពោះពាក្យសម្តីរបស់លោក សូម្បីតែបិសាចជាច្រើនក៏បានងក់ក្បាលយល់ស្រប និងបង្ហាញពីការព្រួយបារម្ភយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការរស់រានមានជីវិតរបស់ពួកគេ។

«ការលាតត្រដាងមិនមែនជាបញ្ហាតែមួយនោះទេ។» បិសាចម្នាក់ដែលមានស្លាកស្នាមពេញខ្លួនបានគ្រហឹមបន្ថែម៖ «ប្រសិនបើពួកគេដឹងពីអំណាចពិតប្រាកដរបស់ខ្លួន ហើយបង្វែរដាវមករកយើង យើងនឹងគ្មានផ្លូវតតាំងឡើយ។ យើងត្រូវតែធ្វើការសម្រេចចិត្ត មុនពេលយើងត្រូវបានស៊ីសាច់ដោយសត្វចម្លែកដែលយើងបានបង្កើតឡើង។» ការភ័យខ្លាចបានរីករាលដាលយ៉ាងលឿន និងគ្របដណ្តប់លើក្រុមទាំងមូល។

Inarius បានអង្គុយនៅលើបល្ល័ង្ក ដោយលាក់ខ្លួននៅក្នុងភាពងងឹតយ៉ាងជ្រៅក្រោមមួកគ្របក្បាល ហើយស្តាប់ការជជែកវែកញែករបស់ពួកគេ។ នៅក្នុងភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ត្រជាក់ដែលមិនអាចអានទឹកមុខបាន មានតែពន្លឺនៃស្លាបដែលញ័រតិចៗប៉ុណ្ណោះដែលតំណាងឱ្យការគំរាមកំហែងនិងការឈឺចាប់យ៉ាងខ្លាំងដែលលោកកំពុងមានអារម្មណ៍។ លោកមិនអាចទទួលយកបានឡើយដែលសណ្តាប់ធ្នាប់ដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលលោកបានបង្កើត ត្រូវបំផ្លាញដោយសារតែកូនៗដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន ប៉ុន្តែលោកក៏ត្រូវស្ទាក់ស្ទើរចំពោះការសម្រេចចិត្តដ៏គួរឱ្យខ្លាចក្នុងការកំចាត់បង់ឈាមជ័រផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោកដែរ។

«យើងត្រូវតែកម្ទេចក្មេងៗទាំងអស់ចោល។» ការស្រែកយ៉ាងខ្លាំងរបស់នរណាម្នាក់បានបន្លឺឡើងនៅក្នុងប្រាសាទ។ នៅខណៈនោះ Lilith បានដើរចេញពីស្រមោលនៃច្រករបៀង។ កែវភ្នែកពណ៌ក្រហមរបស់នាងកំពុងឆេះដោយកំហឹង ហើយរាល់ជំហានរបស់នាងបានបញ្ចេញនូវចេតនាសម្លាប់ដ៏គួរឱ្យខ្លាច។ ក្រុមមនុស្សដែលកំពុងតែឡូឡាត្រូវបានសង្កត់សង្កិនដោយអំណាចដ៏លើសលប់របស់នាង ហើយបានទប់ដង្ហើមភ្លាមៗ។

«អ្នកណាហ៊ានប៉ះពាល់កូនៗរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងហែកវាជាបំណែកៗ។» សំឡេងរបស់ Lilith ទាប ប៉ុន្តែវាមានផ្ទុកនូវការសម្រេចចិត្តដ៏សាហាវឃោរឃៅជាងបិសាចណាមួយនៅក្នុងឋាននរកទៅទៀត។ នាងបានសម្លឹងមើលក្រុមអ្នកក្បត់ដែលកំពុងភ័យខ្លាចដោយក្រសែភ្នែកមើលងាយ ហើយបានប្រកាសយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថា Nephalem គឺជាម្ចាស់ពិតប្រាកដរបស់ Sanctuary និងជាខែលការពារចុងក្រោយរបស់ពួកគេ។

Inarius មានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹមយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលដែលគាត់បានឃើញការងប់ងល់ដ៏ឆ្កួតលីលារបស់ Lilith។ ដើម្បីទប់ស្កាត់គ្រោះមហន្តរាយភ្លាមៗ គាត់បានស្នើសុំចំណាយពេលបន្តិច ហើយបានបំបែកហ្វូងមនុស្ស។ ដោយដាក់ខ្លួនចូលទៅក្នុងការធ្វើសមាធិឯកោ Inarius បានចាប់ផ្តើមពិចារណាពីរបៀបប្រើប្រាស់ថាមពលរបស់ Worldstone ដើម្បីលុបបំបាត់ការគំរាមកំហែងនេះ ដោយមិនចាំបាច់ឆក់យកជីវិតរបស់ក្មេងៗ។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ Lilith បានចាត់ទុកជំហរដ៏ទន់ខ្សោយរបស់ Inarius ថាជាការក្បត់ដែលមិនអាចកែប្រែបាន។ នាងមានជំនឿយ៉ាងមុតមាំថា ទីបំផុតស្វាមីរបស់នាងនឹងចុះចាញ់តាមមតិភាគច្រើន ហើយសម្លាប់កូនៗចោលជាមិនខាន។ នៅក្នុងបេះដូងរបស់ Lilith ក្តីស្រឡាញ់ដែលធ្លាប់មានពីមុនបានប្រែជាត្រជាក់ដូចទឹកកក ដោយបន្សល់ទុកត្រឹមតែមហិច្ឆតាដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចក្នុងការការពារកូនៗរបស់នាង និងប្រើប្រាស់ថាមពលរបស់ពួកគេដើម្បីដណ្តើមយកចក្រវាលទាំងមូល។

Lilith សម្លាប់មិត្តរួមក្រុមដែលរត់គេចខ្លួន ដើម្បីការពារនិងប្រើប្រាស់កូនៗ

នៅយប់ដែលភាពងងឹតបានគ្របដណ្តប់លើ Sanctuary យ៉ាងជ្រៅ Lilith បានចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាពដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ក្រញ៉ាំដៃរបស់នាងបានលូតវែងដូចជាកាំបិតដ៏មុតស្រួច ហើយស្លាបបន្លាដ៏ធំបានលាតសន្ធឹងនៅពីក្រោយខ្នងរបស់នាង។ វាជារូបភាពដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់ឃាតករដ៏សាហាវឃោរឃៅ ដែលសភាវគតិការពារដ៏ងងឹតងងុលក្នុងនាមជាម្តាយ និងធម្មជាតិដ៏សាហាវក្នុងនាមជាកូនស្រីរបស់ម្ចាស់ឋាននរក បានរួមបញ្ចូលគ្នាជាតែមួយទាំងស្រុង។

ជនរងគ្រោះដំបូងគេគឺទេវតាដែលបានទាមទារយ៉ាងខ្លាំងឱ្យសម្លាប់ក្មេងៗចោល។ Lilith បានលួចចូលទៅក្នុងកន្លែងសម្រាករបស់លោកខណៈពេលដែលលោកកំពុងគេងលក់ ហើយបានចាក់ទម្លុះបេះដូងរបស់លោកភ្លាមៗដោយគ្មានសូម្បីតែឱកាសស្រែក។ ឈាមដ៏វិសុទ្ធបានស្រោចស្រពផែនដី ប៉ុន្តែនៅក្នុងកែវភ្នែករបស់ Lilith គ្មានការស្តាយក្រោយសូម្បីតែបន្តិចឡើយ។ មានតែការពេញចិត្តដ៏ត្រជាក់ស្រទំដែលបានកម្ចាត់ឧបសគ្គចេញប៉ុណ្ណោះដែលបានភ្លឺឡើង។

ការសម្លាប់រង្គាលមិនបានបញ្ឈប់ឡើយ។ ដូចជាសត្វសាហាវដែលស្រេកឃ្លាននៅក្នុងទីងងឹត Lilith បានវាយឆ្មក់ចូលជម្រករបស់ក្រុមអ្នករត់ចោលជួរម្តងមួយៗ។ សូម្បីតែបិសាចដែលជាមិត្តរួមអាវុធរបស់នាង ដែលធ្លាប់មានចក្ខុវិស័យរួមគ្នា និងស្បថថានឹងរក្សាសន្តិភាព ក៏ត្រូវបានហែកជាបំណែកៗយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅនៅចំពោះមុខក្រញ៉ាំដៃដ៏គ្មានក្តីមេត្តារបស់នាងផងដែរ។ ទន្លេដ៏ថ្លាឈ្វេងនៃ Sanctuary ត្រូវបានប្រឡាក់ទៅជាពណ៌ក្រហម ហើយព្រៃដែលធ្លាប់តែស្ងប់ស្ងាត់ត្រូវបានពោរពេញទៅដោយសំឡេងស្រែកយ៉ាងទ្រហោយំ និងភាពភ័យរន្ធត់នៃសេចក្តីស្លាប់។

Lilith ដែលពោរពេញដោយឈាមបានដកដង្ហើមធំៗ និងសើចយ៉ាងឆ្កួតលីលា។ នាងជឿជាក់ថាការកាប់សម្លាប់នេះមិនមែនគ្រាន់តែជាការការពារដើម្បីរក្សាកូនៗនោះទេ ប៉ុន្តែជាការចាប់ផ្តើមដ៏អស្ចារ្យនៃសង្គ្រាមដ៏ធំធេងប្រឆាំងនឹងឋានសួគ៌និងឋាននរក. នាងបានលង់លក់ក្នុងក្តីរីករាយយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការដឹកនាំកងទ័ព Nephalem ដើម្បីគ្រប់គ្រងសកលលោក បន្ទាប់ពីបានកម្ចាត់រាល់អ្នករារាំងទាំងអស់ចោល។

Rathma បានធុំក្លិនឈាមដ៏ខ្លាំងពីចម្ងាយ ហើយបានរត់ទៅកាន់កន្លែងកើតហេតុដ៏សាហាវនោះ។ គេមានការភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលឃើញរូបភាពដ៏គួរឱ្យខ្លាចរបស់ម្តាយគេដែលកំពុងឈរនៅកណ្តាលសាកសពដែលត្រូវបានហែកជាបំណែកៗ។ Rathma ដឹងដោយសភាវគតិថាភាពឆ្កួតលីលារបស់ Lilith នឹងនាំឱ្យ Nephalem ឈានទៅរកការបំផ្លិចបំផ្លាញនៅទីបំផុត ហើយគេបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងភាពងងឹតដោយក្តីសោកសៅនិងការខកចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។

នៅព្រឹកបន្ទាប់ Inarius បានឃើញទិដ្ឋភាពនៃការសម្លាប់រង្គាលដ៏គួរឱ្យរន្ធត់នោះ ហើយក៏បានទន់ជង្គង់ដួលនៅនឹងកន្លែង។ ទេវតា និងបិសាចរាប់មិនអស់ដែលធ្លាប់ទុកចិត្ត និងដើរតាមគាត់ ត្រូវបានកាត់សាច់ជាកង់ៗយ៉ាងសាហាវឃោរឃៅរហូតដល់មើលលែងស្គាល់។ ទីជម្រកដ៏សុខសាន្តដែលគាត់ធ្លាប់ស្រមៃចង់បាន បានប្រែទៅជាទីសត្តឃាតដ៏គួរឱ្យរន្ធត់បំផុតនៃឋាននរកត្រឹមតែមួយយប់ប៉ុណ្ណោះ។

ពេលកំពុងសម្លឹងមើល Lilith ដើរចូលមកជិតជាមួយនឹងដៃប្រឡាក់ឈាមរបស់នាងទម្លាក់ចុះក្រោម Inarius ត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយកំហឹងដែលមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន និងអារម្មណ៍នៃការក្បត់។ "តើអ្នកបានធ្វើអ្វីខ្លះ?" ឆ្លើយតបនឹងសំឡេងស្រែករបស់គាត់ Lilith បានតបវិញយ៉ាងស្ងប់ស្ងាត់ថា "ខ្ញុំគ្រាន់តែការពារកូនៗរបស់យើងប៉ុណ្ណោះ។ ពេលនេះគ្មានឧបសគ្គទៀតទេ។ យើងនឹងក្លាយជាព្រះពិតប្រាកដនៃពិភពលោកនេះ។" សំឡេងរបស់នាងគឺស្ងប់ស្ងាត់ណាស់។

Inarius មិនអាចស្វែងរកដាននៃស្ត្រីដែលលោកធ្លាប់ស្រឡាញ់នៅក្នុងកែវភ្នែករបស់ Lilith ទៀតឡើយ។ នាងគ្រាន់តែជាសត្វចម្លែកដ៏គួរឱ្យខ្លាចដែលឆ្កួតនឹងការលោភលន់និងការកាប់សម្លាប់គ្មានទីបញ្ចប់ប៉ុណ្ណោះ។ Inarius បានទាញយកពន្លឺនៃឋានសួគ៌មកកាន់លំពែងរបស់លោកយ៉ាងណែន។ ការស្បថរបស់ពួកគេដែលធ្លាប់ធ្វើឡើងដោយការបោះបង់ចោលសកលលោក កំពុងតែឈានទៅរកការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលមិនអាចត្រឡប់ក្រោយបាន។

Inarius បណ្តេញ Lilith ចេញ

ស្លាបពន្លឺដ៏ចិញ្ចាចបានលាតសន្ធឹងយ៉ាងធំធេងនៅពីក្រោយខ្នងរបស់ Inarius។ ថាមពលនៃកំហឹងដែលលោកបញ្ចេញមកក្នុងនាមជាអ្នកបង្កើត Sanctuary បានធ្វើឱ្យផែនដីញ័ររន្ធត់យ៉ាងខ្លាំង។ Lilith មិនបានដកថយសូម្បីតែមួយជំហាននៅចំពោះមុខអំណាចដ៏លើសលប់របស់ស្វាមីនាងឡើយ នាងបានទាញយកថាមពលវេទមន្តពណ៌ឈាម ហើយស្រែកគ្រហឹមដូចជាសត្វសាហាវ រួចស្ទុះទៅរកលោកយ៉ាងសាហាវ។

លំពែងពន្លឺ និងក្រញ៉ាំនៃភាពងងឹតបានប៉ះទង្គិចគ្នាយ៉ាងខ្លាំងក្លា បង្កើតបានជាសំឡេងគ្រហឹមយ៉ាងកងរំពងដែលហែកកាត់ឋានសួគ៌និងផែនដី។ Inarius បានរារាំងការវាយលុករបស់ Lilith ហើយបានរុញនាងឱ្យថយក្រោយ។ ដៃទាំងពីរដែលធ្លាប់តែឱបក្រសោបគ្នា ពេលនេះកំពុងប្រឹងប្រែងអស់ពីកម្លាំងកាយចិត្តដើម្បីច្របាច់កផ្តាច់ជីវិតម្ខាងទៀត។ នៅក្នុងបេះដូងរបស់ Inarius កាតព្វកិច្ចក្នុងការការពារពិភពលោកដែលគាត់បានបង្កើត មានទំហំធំធេងជាងសេចក្តីសោកសង្រេងរបស់គាត់ទៅទៀត។

បន្ទាប់ពីការប្រយុទ្ធគ្នាយ៉ាងសាហាវ លំពែងរបស់ Inarius បានទម្លុះការការពាររបស់ Lilith ហើយបានចាក់ចូលទៅក្នុងទ្រូងរបស់នាងយ៉ាងជ្រៅ។ Lilith បានស្រែកដោយការឈឺចាប់ ហើយបានដួលទៅលើដី។ Inarius បានតម្រង់ចុងលំពែងទៅរកករបស់នាង ខណៈពេលកំពុងដកដង្ហើមធំៗ។ លោកអាចផ្តាច់ជីវិតនាងបានភ្លាមៗ ប៉ុន្តែចុងម្រាមដៃរបស់លោកបានញ័រតិចៗ ដោយបង្ហាញពីការស្ទាក់ស្ទើរ។

«សម្លាប់ខ្ញុំទៅ Inarius។» Lilith បានក្អួតឈាមពណ៌ក្រហម ហើយខ្សឹបប្រាប់ដោយសំឡេងចំអក៖ «ប៉ុន្តែចូរចាំទុក។ ទោះបីជាឯងប្រឹងប្រែងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ឯងមិនអាចរារាំងអំណាចដែលហូរនៅក្នុងឈាមរបស់កូនៗយើងបានឡើយ។» បណ្តាសាដ៏ពោរពេញដោយពិសពុលរបស់នាងបានចារឹកយ៉ាងជ្រៅនិងច្បាស់លាស់នៅក្នុងទ្រូងរបស់ Inarius ដូចជាស្លាកស្នាមដែលមិនអាចលុបលាងបាន។

ទីបំផុត Inarius មិនអាចបំផ្លាញអតីតគូស្នេហ៍ដែលកំពុងតែប្រែជាត្រជាក់ស្រទំដោយដៃផ្ទាល់របស់លោកឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ លោកបានសម្រេចចិត្តប្រើប្រាស់អំណាចរបស់ Worldstone ដើម្បីផ្តល់ទណ្ឌកម្មដ៏សាហាវបំផុត។ Inarius បានបើកលំហទទេគ្មានទីបញ្ចប់ដែលគ្មានពន្លឺឬសំឡេងនៅក្រៅ Sanctuary។ លោកមានបំណងបោះនាងទៅក្នុងភាពឯកោដ៏អស់កល្បជានិច្ច។

"អ្នកលែងស័ក្តិសមនឹងមានវត្តមាននៅលើពិភពលោកនេះទៀតហើយ។" ជាមួយនឹងការប្រកាសយ៉ាងដាច់អហង្ការរបស់ Inarius កួចខ្យល់ពន្លឺដ៏មានអានុភាពបានរុំព័ទ្ធ Lilith។ នាងបានស្រែកយ៉ាងរន្ធត់ ខណៈពេលដែលនាងត្រូវបានគេអូសទាញទៅកាន់មាត់ជ្រោះនៃភាពទទេស្អាត។ រហូតដល់ដង្ហើមចុងក្រោយរបស់នាង Lilith បានសម្លឹងសម្លក់ Inarius ដោយកែវភ្នែកពោរពេញដោយគំនុំ មុនពេលត្រូវបានលេបត្របាក់ទាំងស្រុងដោយភាពងងឹតសូន្យសុង។

ទ្វារវិមាត្រត្រូវបានបិទ ហើយមានតែភាពស្ងប់ស្ងាត់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរប៉ុណ្ណោះដែលនៅសេសសល់ក្នុង Sanctuary។ Inarius បានឈរតែម្នាក់ឯងនៅលើសមរភូមិដ៏សាហាវ ហើយព្យាយាមគ្រប់គ្រងចិត្តដែលកំពុងតែបាក់បែករបស់លោក។ មិត្តរួមក្រុមទាំងអស់បានស្លាប់ ហើយស្ត្រីដែលលោកធ្លាប់ស្រឡាញ់ត្រូវបានបណ្តេញចេញជារៀងរហូត។ ជម្រកដ៏ល្អឥតខ្ចោះដែលលោកបានលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីការពារ បានប្រែទៅជាគំនរបាក់បែកនៃការបាត់បង់ដ៏គួរឱ្យខ្លាច។

Rathma ដែលបានសម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពទាំងអស់នេះពីចម្ងាយ បានបង្វែរខ្លួនត្រឡប់ទៅវិញដោយក្តីល្វីងជូរចត់។ មហន្តរាយដែលកើតចេញពីក្តីស្រឡាញ់និងសេចក្តីស្អប់ដ៏ងងឹតងងុលរបស់ឪពុកម្តាយ បានបន្សល់ទុកនូវរបួសដែលមិនអាចលុបលាងបានសម្រាប់ពួក Nephalem។ Inarius បានត្រឡប់ទៅកាន់បល្ល័ង្កតែម្នាក់ឯង ហើយត្រូវធ្វើការសម្រេចចិត្តដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនិងសាហាវអំពីរបៀបគ្រប់គ្រងអំណាចដ៏លើសលប់របស់ក្មេងៗដែលជាប្រភពនៃសោកនាដកម្មនេះ។

Inarius កែប្រែ Worldstone ដើម្បីកាត់បន្ថយអំណាចរបស់ Nephalem ពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់

Inarius បានដើរចូលទៅក្នុងបេះដូងនៃភ្នំ Arreat ដែលជាកន្លែងតម្កល់ទុក Worldstone តែម្នាក់ឯង។ ពន្លឺដ៏ចិញ្ចាចនៃគ្រីស្តាល់ដ៏ធំបានជះទៅលើភាពងងឹតនៅក្នុងមួកគ្របក្បាលដែលគ្មានផ្ទៃមុខរបស់លោក និងស្លាបពន្លឺដ៏ស្រអាប់ដែលព័ទ្ធជុំវិញខ្លួនលោក។ ជំនួសឱ្យការសម្លាប់ Nephalem ទាំងអស់ លោកបានជ្រើសរើសវិធីដកហូតអំណាចដ៏វិសុទ្ធដែលហូរនៅក្នុងឈាមរបស់ពួកគេបន្តិចម្តងៗ។ នោះគឺជាការសម្រុះសម្រួលតែមួយគត់ដែលអាចរក្សា Sanctuary ទុកបាន។

លោកបានលាតដៃទាំងពីរទៅប៉ះនឹងផ្ទៃរបស់ Worldstone។ វត្ថុបុរាណនៃការបង្កើតបានឆ្លើយតបនឹងឆន្ទៈរបស់លោកដោយការញ័រតិចៗ។ Inarius បានកែប្រែប្រេកង់របស់ Worldstone ដើម្បីបង្កើតបណ្តាញគ្រប់គ្រងដ៏ធំមួយដែលសង្កត់សង្កិនលំហូរនៃកម្លាំងជីវិតដែលហូរពាសពេញ Sanctuary។ វាជាការងារដ៏ល្អិតល្អន់និងឈឺចាប់ហាក់ដូចជាកំពុងកាត់បន្ថយព្រលឹងផ្ទាល់ខ្លួនរបស់លោក។

នៅពេលដែលការបញ្ចេញសំឡេងរបស់ Worldstone បានផ្លាស់ប្តូរ ពួក Nephalem ដែលនៅរាយប៉ាយពាសពេញ Sanctuary មានអារម្មណ៍ថាមានការសង្កត់សង្កិនដែលមិនអាចពន្យល់បាន។ ថាមពលវេទមន្តដែលធ្លាប់ពុះកញ្ជ្រោលនៅក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេបានចាប់ផ្តើមចុះខ្សោយបន្តិចម្តងៗ ហើយអារម្មណ៍ដ៏មុតស្រួចដែលធ្លាប់ទាក់ទងជាមួយធម្មជាតិបានចាប់ផ្តើមប្រែជាស្ពឹកស្រពន់។ Rathma ក៏មានអារម្មណ៍ថាអំណាចរបស់ខ្លួនកំពុងតែបាត់បង់បន្តិចម្តងៗដែរ ហើយបានសម្លឹងមើលទៅលើមេឃដោយក្រសែភ្នែកពោរពេញដោយការអាក់អន់ចិត្ត។

ការកែប្រែរបស់ Inarius មិនមែនជាការដកហូតអំណាចទាំងអស់ភ្លាមៗនោះទេ។ លោកបានរចនាវាឡើងដើម្បីឱ្យសក្តានុពលរបស់ Nephalem ត្រូវបានកាត់បន្ថយជាលំដាប់រាល់ពេលដែលជីវិតត្រូវបានបញ្ជូនបន្តពីឪពុកម្តាយទៅកូនពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។ ថាមពលនៃឋានសួគ៌និងឋាននរកនឹងចុះខ្សោយ ហើយពួកគេនឹងប្រែទៅជាអត្ថិភាពដែលមានអាយុកាលកំណត់ និងមានរូបកាយដ៏ទន់ខ្សោយបន្តិចម្តងៗ។

« នេះជាផ្លូវតែមួយគត់ដើម្បីសង្គ្រោះពួកឯង និងរក្សាពិភពលោកនេះទុក។» Inarius បានខ្សឹបប្រាប់ទៅកាន់ Worldstone តិចៗ។ នៅក្នុងសំឡេងរបស់លោកមានការលាយឡំគ្នារវាងភាពក្រអឺតក្រទមក្នុងនាមជាអ្នកបង្កើត និងក្តីសោកសៅយ៉ាងជ្រាលជ្រៅក្នុងនាមជាឪពុកដែលត្រូវតែកាត់បន្ថយអំណាចរបស់កូនៗខ្លួនឯង។ Worldstone បានទទួលយកឆន្ទៈដ៏មុតមាំរបស់លោក ហើយបានបញ្ចេញពន្លឺពណ៌ក្រហមព្រមទាំងញ័រយ៉ាងខ្លាំង។

ការផ្លាស់ប្តូរបានកើតឡើងបន្តិចម្តងៗ ប៉ុន្តែប្រាកដប្រជា។ អំណាចដ៏អស្ចារ្យរបស់ Nephalem ជំនាន់ទីមួយ ដែលធ្លាប់ប្រើប្រាស់វេទមន្តដ៏ខ្លាំងក្លាដើម្បីពុះច្រៀកភ្នំ និងផ្លាស់ប្តូរលំហូរទឹកទន្លេ បានរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗទៅជារឿងព្រេង។ កូនៗរបស់ពួកគេមានអំណាចមិនដល់ពាក់កណ្តាលនៃឪពុកម្តាយឡើយ ហើយកូនរបស់កូនពួកគេបានកើតមកកាន់តែទន់ខ្សោយជាងនេះទៅទៀតនៅលើផែនដី។

Inarius បានលាក់ខ្លួននៅពីក្រោយរបាំងរបស់ Sanctuary ហើយសម្លឹងមើលកូនចៅដែលកំពុងតែចុះខ្សោយដោយស្ងៀមស្ងាត់។ ដំណើរការដែលពួកគេប្រែទៅជាសត្វលោកធម្មតាគឺពោរពេញដោយការឈឺចាប់ ប៉ុន្តែក្នុងពេលជាមួយគ្នានោះ គ្រោះថ្នាក់ដែល Sanctuary នឹងត្រូវបានរកឃើញដោយឋានសួគ៌និងឋាននរកក៏ត្រូវបានកាត់បន្ថយទៅតាមនោះដែរ។ លោកបានព្យាយាមលួងលោមខ្លួនឯងថា ការសម្រេចចិត្តដ៏សាហាវរបស់លោកគឺត្រឹមត្រូវនៅទីបំផុត។

Rathma និង Nephalem ជំនាន់ទីមួយមួយចំនួនតូចបានលាក់ខ្លួននៅក្នុងដីដ៏ជ្រៅដើម្បីគេចពីការគ្រប់គ្រងរបស់ Inarius។ ពួកគេបានរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់យ៉ាងយូរនៅក្នុងភាពងងឹត ដើម្បីស្វែងរកវិធីសង្គ្រោះសាច់ញាតិដែលកំពុងតែចុះខ្សោយ។ នៅលើផែនដី ជំនាន់ថ្មីៗដែលកំពុងតែបាត់បង់អំណាច បានចាប់ផ្តើមជាប់ជំពាក់នឹងការរស់រានមានជីវិតដ៏លំបាក ដោយភ្លេចចោលនូវមរតកដ៏អស្ចារ្យរបស់ឪពុកម្តាយពួកគេ។

មនុស្សជាតិនៅក្នុង Sanctuary បញ្ចប់ដោយការភ្លេចប្រភពដើមរបស់ខ្លួន

កាលវេលារាប់មិនអស់បានកន្លងផុតទៅ ទេសភាពនៃ Sanctuary បានផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុង។ យុគសម័យនៃ Nephalem ដ៏អស្ចារ្យ ដែលហោះហើរពេញផ្ទៃមេឃ និងបញ្ជាធាតុទាំងឡាយ បានរលាយបាត់ដោយគ្មានបន្សល់ដាន។ កូនចៅជំនាន់ក្រោយរបស់ពួកគេ ដែលមានអាយុកាលខ្លី និងរាងកាយទន់ខ្សោយ បានធ្លាក់ចុះក្លាយជាសត្វលោកដ៏ផុយស្រួយបំផុត ដែលដើររហេតរហូតនៅលើផែនដី តស៊ូជារៀងរាល់ថ្ងៃប្រឆាំងនឹងសត្វព្រៃ និងគ្រោះធម្មជាតិ។

មនុស្សម្នារស់នៅក្នុងភូមិតូចៗ ធ្វើស្រែចម្ការ និងចិញ្ចឹមសត្វ។ ពួកគេលែងអាចប្រើប្រាស់វេទមន្តបានទៀតហើយ ហើយក៏មិនអាចយល់ពីកម្លាំងដើមនៃចក្រវាលបានដែរ។ ពួកគេគ្រាន់តែជាមនុស្សធម្មតា ដែលបួងសួងសុំទឹកភ្លៀង និងភ័យខ្លាចសត្វសាហាវនៅក្នុងភាពងងឹត។ ការគ្រប់គ្រងរបស់ Worldstone បានចងភ្ជាប់ខ្សែស្រឡាយរបស់ពួកគេយ៉ាងល្អឥតខ្ចោះបែបនេះ។

អនុស្សាវរីយ៍ដ៏ត្រចះត្រចង់នៃអតីតកាលបានប្រែក្លាយទៅជារឿងព្រេងប្រឌិត និងរឿងនិទានដ៏មិនសមហេតុផលដែលត្រូវបានបន្តពីមាត់មួយទៅមាត់មួយ។ មនុស្សម្នាបានភ្លេចទាំងស្រុងថាបុព្វបុរសរបស់ពួកគេគឺជាទេវតា និងបិសាច។ ជម្លោះដ៏អស់កល្ប និងការបង្កើត Sanctuary ត្រូវបានលុបបំបាត់ចោលទាំងស្រុងពីការចងចាំដ៏ស្រពិចស្រពិលរបស់ពួកគេ ដោយកប់សេចក្តីពិតយ៉ាងជ្រៅទៅក្នុងដី។

ឈ្មោះរបស់ Inarius គ្រាន់តែលេចឡើងម្តងម្កាលនៅក្នុងភាសាបុរាណដែលត្រូវបានគេភ្លេចប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងថាលោកគឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតនិងដាក់បណ្តាសាពួកគេឡើយ។ ការកាប់សម្លាប់ដ៏សាហាវរបស់ Lilith និងការបណ្តេញចេញដ៏សោកសៅរបស់នាងក៏បានរលាយបាត់ទៅជាបំណែកនៃរឿងព្រេងដែលពោរពេញដោយធូលីដីដែរ។ មនុស្សបានបន្តរស់នៅក្នុងជីវិតដ៏លំបាក ដោយផ្តោតតែលើការរស់រានមានជីវិតនៅចំពោះមុខប៉ុណ្ណោះ។

មេភូមិនៅក្នុងភូមិដែលពោរពេញដោយធូលីដីបានប្រមូលក្មេងៗមកជុំគ្នា បង្កាត់ភ្លើង និងនិទានរឿងពីបុរាណឱ្យពួកគេស្តាប់៖ «កាលពីយូរយារណាស់មកហើយ មានយក្សដែលដើរលើមេឃនិងបំផ្លាញភ្នំរស់នៅទីនេះ។» ក្មេងៗបានស្តាប់ដោយភ្នែកភ្លឺថ្លា ប៉ុន្តែគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងថាយក្សទាំងនោះគឺជាអត្តសញ្ញាណដែលត្រូវបានសង្កត់សង្កិនដែលកំពុងដេកលក់នៅក្នុងឈាមរបស់ពួកគេឡើយ ហើយពួកគេគ្រាន់តែសើចសប្បាយប៉ុណ្ណោះ។

Sanctuary ហាក់ដូចជាទទួលបានមកវិញនូវសន្តិភាពដ៏ល្អឥតខ្ចោះមួយ។ សង្គ្រាមដ៏គួរឱ្យរន្ធត់រវាងឋានសួគ៌ និងឋាននរកហាក់ដូចជាមិនមានពាក់ព័ន្ធទាល់តែសោះទៅនឹងពិភពលោកនៃមនុស្សដ៏ទន់ខ្សោយនេះ។ ដោយក្រឡេកមើលចុះមកលើហ្វូងមនុស្សដ៏ល្ងង់ខ្លៅ និងទន់ខ្សោយនេះពីទីកន្លែងដែលមើលមិនឃើញ Inarius បានរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់របស់គាត់ ដោយមានអារម្មណ៍ធូរស្រាលចំពោះការបញ្ចប់នូវជម្រកដ៏មានសុវត្ថិភាពដែលគាត់បានសាងសង់។

ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅក្នុងពិភពក្រោមដីដ៏ជ្រៅ Rathma ដែលការពារព្រំដែនរវាងជីវិតនិងសេចក្តីស្លាប់ នៅតែភ្ញាក់ដឹងខ្លួន។ គេកំពុងសម្លឹងមើលកងភ្លើងតូចមួយរបស់ Nephalem ដែលនៅសេសសល់យ៉ាងតិចតួចបំផុតនៅក្នុងឈាមរបស់មនុស្សដែលត្រូវបានគេភ្លេច។ ទោះបីជាវាត្រូវបានកប់នៅក្នុងគំនរផេះក៏ដោយ ក៏កងភ្លើងនោះពិតជាមានសក្តានុពលក្នុងការឆេះឡើងវិញនៅពេលជួបនឹងខ្យល់បក់ដ៏ខ្លាំងនៅថ្ងៃណាមួយ។

មនុស្សបានបែកញើសធ្វើស្រែចម្ការ ហើយនៅពេលយប់ ពួកគេបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅជុំវិញភ្នក់ភ្លើងដើម្បីចែករំលែកកំដៅឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។ ពួកគេបានបញ្ចប់ថ្ងៃនីមួយៗដោយជឿជាក់ថាពួកគេជាអត្ថិភាពដ៏ទន់ខ្សោយបំផុតនៅក្នុងសកលលោក។ ដោយមិនបានដឹងទាល់តែសោះថាសន្តិភាពដ៏ល្ងង់ខ្លៅនេះនឹងត្រូវបំផ្លាញ ហើយព្យុះដែលនឹងធ្វើឱ្យអំណាចដែលលាក់កំបាំងភ្ញាក់ឡើងម្តងទៀតកំពុងតែខិតជិតមកដល់ យប់នៃ Sanctuary ក៏កាន់តែជ្រៅទៅៗ។

ឯកសារយោង

វីដេអូផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ Book of Lorath — Creation

កាលប្បវត្តិផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ Sanctuary និងសង្គ្រាមនៃបាបកម្ម (Sin War)

សៀវភៅណែនាំផ្លូវការរបស់ Diablo 1៖ ប្រវត្តិនៃ Horadrim និង Sanctuary

ការកំណត់ផ្លូវការរបស់ Blizzard៖ ប្រភពដើមនៃ Sanctuary និងពិភពវិញ្ញាណ